لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٩٦ - زمان مكروه سفر

فرمودند كه روز جمعه متوجه كارى از كارهاى دنيا مشو و چون روز شنبه آفتاب طالع شود از جهة هر كارى كه دارى روانه شو كه حق سبحانه و تعالى آن را مى‌سازد خصوصا هر گاه در روز جمعه مشغول عبادت باشد، و تا طلوع آفتاب مشغول تعقيب باشد، و روز جمعه ناخن و شارب گرفته باشد

(و سال ابو ايّوب الخزّاز و عبد اللَّه بن سنان ابا عبد اللَّه ٧ عن قول اللَّه عزّ و جلّ‌ فَإِذا قُضِيَتِ الصَّلاةُ فَانْتَشِرُوا فِي الْأَرْضِ وَ ابْتَغُوا مِنْ فَضْلِ اللَّهِ‌ فقال صلوات اللَّه عليه الصّلاة يوم الجمعة و الانتشار يوم السّبت)

و بسند صحيح از ابراهيم و بسند صحيح از عبد اللَّه منقولست كه هر يك گفتند كه سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه از تفسير آيه كريمه كه حق سبحانه و تعالى مى‌فرمايد كه چون نماز جمعه را به جا آوريد پهن شويد در زمين و طلب كنيد از فضل الهى و نعمتهاى او را كه از جهة شما آفريده است پس حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه نماز در روز جمعه است يعنى كل جمعه مشغول عبادت مى‌بايد بود، و روز شنبه پهن مى‌بايد شد.

اگر چه ظاهر آيه آنست كه بعد از نماز بطلب كارها مى‌توان رفت و ليكن ائمه اهل بيت صلوات اللَّه عليهم عارفند به مراد الهى‌

[زمان مكروه سفر]

(و قال صلوات اللَّه عليه: السّبت لنا و الاحد لبني أميّة)

و منقولست كه آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه روز شنبه از ماست و روز يكشنبه از بنى اميّه و ظاهرا سهوى شده است و صدوق احاديث بسيار در فضيلت روز يكشنبه نقل كرده است و در مذمت روز دوشنبه احاديث متواتره وارد شده است كه روز بنى اميّه است و ظاهرا يك‌