لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٩٥ - زمان مستحب براى سفر

طايفه در چهار شنبه آخر ماه نازل شده است، و منافات نيست ميان اين اخبار و خبر متن و امثال آن زيرا كه ممكن است كه بحسب واقع تشأم داشته باشد و چون بنده از روى مخالفت آن جماعت كند بلا به او نرسد چنانكه خواهد آمد كه تصدق كنيد تا بلا دفع شود

(قال رسول اللَّه ٦ عليكم بالسّير باللّيل فانّ الارض تطوى باللّيل)

و در قوى كالصحيح منقول است كه آن حضرت ٦ فرمودند كه بر شما باد به رفتن در شب به درستى كه زمين را در شب بهم مى‌پيچند، و مجربست كه سفر در شب نمى‌نمايد و در روز بسيار مى‌نمايد

(و فى رواية جميل بن درّاج و حمّاد بن عثمان عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه قال الارض تطوى فى اخر اللّيل)

و در صحيح از جميل و در صحيح از حماد منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه زمين را در آخر شب در هم مى‌پيچند يعنى شبگير بعد از نصف شب خوب است كه آدمى و حيوانات استراحتى كرده باشند و چون به راه مى‌افتند قوت غذا كه در بدنشان جا كرده تازه زورند به زودى منزل را طى مى‌كند و اين معنى مجربست و حديث اول نيز محمول است بر اين يا آن كه شب بهتر است از روز و آخر شب بهتر است از اول شب‌

(و روى محمّد بن يحيى الخثعمىّ عنه صلوات اللَّه عليه قال لا تخرج يوم الجمعة فى حاجة فاذا كان يوم السّبت و طلعت الشّمس فاخرج فى حاجتك)

و كالصحيح منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه‌