لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٦٥ - لقطه حرم

تست فداى آن را و گذشت كه فداى آن قيمت آنست كه تصدق مى‌بايد كرد.

و در احاديث صحيحه وارد شده است كه مكّياى (ن) علف و گياه را نمى‌توان چيد و اگر بچينند به جاى خودش بكارند شايد بگيرد و توبه كنند.

و در چند روايت موثق و كالصحيح و قوى كالصحيح استثنا شده است كندن و بريدن دو چوبى را كه نصب مى‌كنند و قرقره بر آن مى‌بندند و آب مى‌كشند.

و در روايت مرسلى معتبر وارد شده است كه اگر درختى را از حرم بكند گاوى بكشد و گوشت آن را به مساكين دهد و اين احوط است.

[لقطه حرم‌]

(و روى ابراهيم بن عمر عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه قال اللّقطة لقطتان لقطة الحرم تعرّف سنة فان وجدت صاحبها و الّا تصدّقت بها و لقطة غير الحرم تعرّفها سنة فان جاء صاحبها و الّا فهى كسبيل مالك)

و منقولست در صحيح كه آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه لقطه كه مال كم شده است كه كسى آن را بيابد بر دو قسم است يكى لقطه حرم است كه يك سال آن را تعريف مى‌كنى اگر صاحبش را يافتى به صاحب مى‌دهى و الا تصدق مى‌كنى آن را با ضمان، و دويم لقطه غير حرم است كه آن را يك سال تعريف مى‌كنى اگر صاحبش پيدا شد به او مى‌دهى و الا مثل ساير اموال تست يعنى مى‌توان مالك شدن با ضمان.

و ظاهر بعضى از اخبار آنست كه لقطه حرم را جايز نيست بر داشتن و اگر بردارد تعريف واجب است چنانكه در صحيح از يعقوب منقول است كه ما در منى بوديم كه از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه سؤال كردند از لقطه حضرت فرمودند كه اما در اين زمين ما خوب نيست يا جايز نيست برداشتن، و اما نزد شما كه برداشته است يك سال تعريف مى‌كند آن را