لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٦٥ - سلام كردن به حاجى
است به خانه خدا و موضع سجده و روى او را ببوس يعنى اگر امر دو مزلّف نباشد كه شيطان راه يابد و چون تهنيت و مبارك باد گويند بگويند كه حج شما مقبول با دو سعى شما مشكور باد و هر چه خرج كردهايد حق سبحانه و تعالى عوض بدهد و آخر حجها نباشد و ديگر موفق شويد
[سلام كردن به حاجى]
(و قال صلوات اللَّه عليه بادروا بالسّلام على الحاجّ و المعتمرين و مصافحتهم من قبل ان تخالطهم الذّنوب)
و كالصحيح منقولست از حضرت سيد السّاجدين صلوات اللَّه عليه كه فرمودند كه مبادرت كنيد و پيش دستى نماييد كه به زودى ايشان را دريابيد به استقبال ايشان يا اعم كه سلام كنيد بر جمعى كه حج كرده باشند يا عمره به جا آورده باشند يا هر دو و مصافحه كنيد با ايشان پيش از آن كه مكدر شوند به كدوردت گناهان چنانكه گذشت كه نور حج با ايشان است تا آلوده گناهان نشده باشند.
و محتمل است كه تا چهار ماه نشده باشد مصافحه بهتر باشد چون احاديث متواتره وارد است كه تا چهار ماه گناه نمىنويسند اگر چه نور حج نيز نمىماند با گناهان اعم از صغيره و كبيره
(و قال ابو جعفر صلوات اللَّه عليه و قرو الحاجّ و المعتمر فانّ ذلك واجب عليكم)
و منقولست كه حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه فرمودند كه حرمت حاجيان بداريد و ايشان را با معتمران تعظيم كنيد كه تعظيم ايشان بر شما واجبست و فى الحقيقة تعظيم ايشان تعظيم خانه است و تعظيم خانه تعظيم صاحب خانه است و ظاهر اين حديث آنست كه هميشه تعظيم ايشان