لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٦٧ - كسى كه در راه حج بميرد

حق سبحانه و تعالى گناهان ايشان را بيامرزد و اگر در حالت احرام بميرند فرداى قيامت مبعوث شوند لبيك اللهم لبيك گويان، و بالحجّ‌ در حديث نيست و نمى‌بايد و حق سبحانه و تعالى گناهان او را آمرزيده باشد و در صحيح از آن حضرت منقول است كه هر كه در راه مكه بميرد در وقت رفتن يا برگشتن ايمن شود از خوف و ترسى كه بزرگترين خوفهاست در روز قيامت.

و در حديث ابو بصير منقولست كه آن حضرت فرمودند كه هر كه بميرد در حرم مكه يا حرم مدينه حق سبحانه و تعالى او را مبعوث گرداند در زمره ايمنان از عذاب الهى.

و در محاسن برقى از جميل بن دراج منقولست كه آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر كه در ميانه دو حرم فوت شود حق سبحانه و تعالى او را مبعوث گرداند از جمله ايمنان از عذاب الهى و هر گاه ايمن باشد نامه عمل او را نخواهند گشود و كلينى كالصحيح روايت كرده است كه هر كه در مدينه فوت شود مبعوث مى‌شود از جمله ايمنان از عذاب الهى و از آن جمله است يحيى بن حبيب و ابو عبيده و عبد الرحمن بن حجاج.

و در صحيح از هارون بن خارجه منقولست كه آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر كه مدفون شود در حرم يعنى اگر چه در غير حرم مرده باشد و او را در حرم دفن كنند ايمن است در روز قيامت از ترس و خوفى كه بزرگترين فزعهاست خواه خوب باشند يا بد باشند و در صحيح على الظاهر منقولست از على بن سليمان كه عرض كردم بر آن حضرت يعنى صاحب الامر صلوات اللَّه عليه و احتمال هادى هست‌