لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٤٦ - حج نيابتى

ماه محرم و صفر و ده روز ربيع الاول و ربيع الآخر را كه چهار ماه تمام باشد و از اين حديث ظاهر مى‌شود كه اگر از ميان ماه نيز حساب كنند هلالى حساب مى‌كنند نه عددى چون حضرت ده روز را فرمودند و تفصيل ندادند كه ماه ذى الحجه اگر سى باشد ده روز اگر سى كم يك باشد يازده روز را مى‌بخشند و در امر بخشش مساهله مى‌باشد و ليكن غرض از ذكر اين معنى تنبيهى است كه با خبر باشند در امثال اين اخبار با آن كه اعتقاد صدوق اين است كه ذى الحجه ناقص است هميشه و كالصحيح منقول است از عبد اللَّه كه گفت نزد حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه بودم كه شخصى داخل شد و حضرت سى مثقال طلا به او دادند كه به نيابت اسماعيل فرزند حضرت كه اسماعيليه او را امام مى‌دانند به حج رود و حضرت جميع افعال حج و عمره را بر او شرط فرمودند تا آن كه سعى وادى محسّر كه سنت است آن را نيز شرط فرمودند و بعد از آن فرمودند كه هر گاه اين حج را به جا آورى از براى اسماعيل يك حج نوشته مى‌شود كه زر از مال او داده مى‌شود و حق سبحانه و تعالى ثواب نه حج به تو عطا مى‌فرمايد به سبب آن كه بدنت را به تعب مى‌اندازى‌

(و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه من حجّ عن انسان اشتراكا حتّى اذا قضى طواف الفريضة انقطعت الشّركة فما كان بعد ذلك من عمل كان لذلك الحاجّ)

بعد از اين در ابواب نيابت روايت كرده است صدوق در موثق از ابان از يحيى ازرق كه آن حضرت فرمودند كه هر كه به نيابت كسى حج كند در ثواب شريكند تا به جاى آورد طواف فريضه را يعنى طواف حج را بعد از آن شركت بر طرف مى‌شود و هر كارى كه مى‌كند ثوابش از نايب است و ظاهرش‌