منع تدوين حديث انگيزه ها و پيامدها - شهرستانى، سيد على؛ مترجم سيد هادي حسيني - الصفحة ٥٦٩ - موضع امام على عليه السلام

موضع امام على عليه السلام‌

ج امام على عليه السلام برخوردِ قريشيان را روشن مى‌سازد و اينكه چگونه آنان دين خدا را تغيير دادند، مى‌فرمايد:

إنَّ اللهَ لمّا قَبَضَ نبيَّه، استَأْثَرَتْ عَلَينا قريشٌ بالأَمر، وَدَفَعَتْنا عَن حقٍّ نحنُ أَحَقُّ به مِنَ النّاس كافّةً؛ فَرَأَيتُ أَنَّ الصَّبْرَ عَلَي ذلك أَفْضَلُ مِن تَفْريقِ كلمةِ المسلمين وَسَفْكِ دمائهم، وَالنّاسُ حَدِيثُو عهد بالإسلام، وَالدّينُ يُمْخَضُ مَخْضَ الوَطْب، يُفسِدُه أدني وَهْن وَيَعْكِسُهُ أَقَلّ خُلْف‌[١]؛

چون خداوند پيامبرش را از اين دنيا برد، قريش خلافت را ويژه خود ساخت و ما را از حقّى بازداشت كه از همه مردم به آن سزامندتر بوديم. دريافتم كه صبر بر اين حق‌كشى، برتر از ايجاد تفرقه ميان مسلمانان و ريختن خون آنهاست؛ چراكه مردم تازه مسلمان بودند و دين، چونان مَشگ آكنده از شير بود كه اندك غفلتى آن را تباه مى‌ساخت و كمترين تخلّف آن را واژگون مى‌كرد.

ج و در نامه‌اى به عقيل مى‌فرمايد:

ألا وإنّ العَرَبَ قد أَجْمَعَت عَلَي حَرْبِ أَخيك اليومَ إجماعَها عَلَي حَرْبِ رسول الله قَبْلَ اليوم‌[٢]؛

آگاه باش كه امروزه عرب چونان كه پيش از اين در برابر پيامبر صف‌آرايى مى‌كردند، براى جنگ با برادرت همدست شده‌اند.

ج در سخن ديگرى مى‌فرمايد:

اللَّهُمَّ إنّي أَسْتَعْدِيكَ عَلَي قُريش وَمَن أعانَهُم فإِنَّهُمْ قَد قَطَعوا رَحِمِي، وَأَكْفَأُوا إِنائي، وَأَجْمَعُوا عَلَي مُنازَعَتي حقّاً كُنتُ أَوْلي به مِن غيري، وقالوا: أَلا إِنَّ في الحَقّ أَنْ‌

[١] . شرح نهج البلاغه ١: ٣٠٨؛ بحار الأنوار ٣٢: ٦٢، حديث ٤٣.

[٢] . شرح نهج البلاغه ٢: ١١٩؛ الإمامة والسياسة ١: ٥٤؛ جواهر المطالب ١: ٣٦٥.