منع تدوين حديث انگيزه ها و پيامدها - شهرستانى، سيد على؛ مترجم سيد هادي حسيني - الصفحة ٥٢ - حديث ارِيْكَه

و در برخى مى‌خوانيم:

يأتيه الأمرُ ممّا أَمَرْتُ به أو نَهَيْتُ عنه، فيقول: لا أدري! ما وجدناه في كتاب الله اتّبعناه‌[١]؛

امر و نهيى كه كردم به اين مرد مى‌رسد، پس مى‌گويد: اين چيزها را نمى‌دانم! آنچه را در كتاب خدا يافتيم پيروى مى‌كنيم.

خطيب بغدادى در كتاب الكفايه از جابر بن عبدالله روايت مى‌كند كه پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود:

لَعَلَّ أحَدُكم أن يأتيه حديثٌ مِن حديثي، وهو مُتّكِئ عَلَي أريكته، فيقول: دَعُونا مِن هذا! ما وجدنا في كتاب الله اتّبعناه؛

بسا حديثى از من به يكى از شما عرضه شود و او در حالى كه بر اريكه قدرت تكيه زده است بگويد: اين سخنان را واگذاريد! آنچه در كتاب خدا يافتيم پيروى مى كنيم‌[٢].

ابن حزم به سندش از عرباض بن ساريه آورده است كه او نزد پيامبر صلى الله عليه و آله رسيد در حالى كه آن حضرت براى مردم خطبه مى‌خواند و مى‌فرمود:

أيَحْسَبُ أحدُكُم مُتَّكئاً علي أريكتِهِ، قد يظنّ أنّ الله تعالي لم يُحَرِّم شيئاً إلّا ما في القرآن؟! ألا وإنّي والله قد أمرتُ ووَعَظْتُ ونَهَيْتُ عن أشياء إنّها لَمثلُ القرآن‌[٣].

آيا يكى از شما در حالى كه بر تختش تكيه زده است، مى‌پندارد كه خداى متعال چيزى جز آنچه را در قرآن هست حرام نكرده است؟! هوشيار باشيد! به خدا سوگند، من أمر كردم و اندرز دادم و از چيزهايى نهى كردم كه آنها مِثل قرآن‌اند.

ابن حزم مى‌گويد: راست گفت پيامبر، آنها مثل قرآن‌اند و در وجوبِ همه آنها بر ما هيچ فرقى نيست؛ خداى متعال اين را تصديق فرمود، زيرا مى‌فرمايد: مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ اللَّهَ‌[٤] (؛ هركه از پيامبر اطاعت كند، خدا را اطاعت كرده است.

[١] . سنن ابن ماجه ٦: ١، حديث ١٣؛ المستدرك على الصحيحين ١: ١٩٠، حديث ٣٦٨؛ الكفايه: ٢٤؛ الفقيه والمتفقّه ١: ٨٨.

[٢] . الكفايه: ٢٦.

[٣] . الأحكام ٢: ١٥٩.

[٤] . نساء/ ٨٠.