منع تدوين حديث انگيزه ها و پيامدها - شهرستانى، سيد على؛ مترجم سيد هادي حسيني - الصفحة ٢٨٠ - ١ على بن ابى طالب عليه السلام (م ٤٠ ه-)

اصحابِ تدوين (رأى ستيزان)

در راستاى تأكيد بر صحّتِ مدّعايمان و آنچه را تاكنون آورديم، لازم است در ديدگاه‌هاى اين دسته از صحابه- كه يادآور شديم- بيشتر دقّت كنيم و در اين پژوهش، بر نقل يك واقعه يا حادثه از آنها خرسند نباشيم، بلكه نگرش فقهى آنان را- به نحو غالب- وارسى كنيم.

در ضمنِ بررسى شخصيت اينان، دريافتيم كه بيشتر اينها از اصحاب تدوين بودند و اين كار، به معناى تضادّ خطمشى فكرى، ميانِ خليفه (عمر) و اين دسته از صحابه است.

نام‌هاى كسانى كه تاكنون بر آنها دست يافته‌ايم، چنين است:

١. على بن ابى طالب عليه السلام (م ٤٠ ه-)

احدى انكار نمى‌كند كه على عليه السلام در عهد پيامبر صلى الله عليه و آله از تدوين گران بود. امّ سَلَمه (همسر پيامبر) مى‌گويد: على بن ابى طالب نزد پيامبر صلى الله عليه و آله بود. آن حضرت پوستى خواست و املا مى‌كرد و على مى‌نوشت تا اينكه پشت و روى پوست و پاچه‌هاى آن آكنده از نوشته شد[١].

نزد على عليه السلام صحيفه رسول خدا صلى الله عليه و آله بود، آن را در غلافِ شمشيرش حفظ مى‌كرد.

بيش از ده نفر از شاگردان امام على عليه السلام اين صحيفه را ذكر كرده‌اند[٢].

پيش‌از اين، بعضى از ديدگاه‌هاى امام على عليه السلام- كه برخلافِ نظراتِ عُمَر بود- بيان شد.

[١] . المُحَدّث الفاضل: ٦٠١؛ أدب الإملاء والاستملاء: ١٢.

[٢] . نگاه كنيد به: معرفة النسخ: ٢٠٧.