منع تدوين حديث انگيزه ها و پيامدها - شهرستانى، سيد على؛ مترجم سيد هادي حسيني - الصفحة ١٣٩ - عامل اخي- ر؛ باور ما

جلوگيرى از نقل و نگارش حديث، خلق الساعه پديد نيامد و نمى‌توان آن را- تنها- به يك عامل نسبت داد، بلكه چندين عوامل در پيدايش آن نقش داشتند و با پشتيبانى يك ديگر مقدّماتِ گسترش ايده منع تدوين را فراهم آوردند. به نظر مى‌رسد چهار عامل در اين راستا اساسى‌اند:

١. جلوگيرى از تفسير و بيانِ احاديثى كه درباره اهل بيت رسيده بود و رواياتى كه كانونِ مكتب خلفا را نشانه مى‌رفت.

امّا نقل فضائل- به تنهايى- بدون‌آگاه سازى به پيامى كه در آنها نهفته است، در منعِ عام آنها- كه همه احاديث را دربر مى‌گرفت- چندان مد نظر نبود.

در اين چارچوب، جلوگيرى از نشر عيب‌ها و نقايص بزرگان قريش و گروه حاكم داخل مى‌شد؛ زيرا قرآن كريم و رسول خدا اشخاصى را ستودند و ديگرانى را نكوهيدند[١].

[١] . همين امر به تنهايى كافى بود كه آنان به منع دست يازند تا بر رسوايى‌هاى خويش سرپوش نهند و فضاى فكرى جامعه را به سمت و سويى كه خود مى‌خواهند و مى‌پسندند سوق دهند( م).