منع تدوين حديث انگيزه ها و پيامدها - شهرستانى، سيد على؛ مترجم سيد هادي حسيني - الصفحة ٤٧١ - نگرش اهل بيت عليهم السلام

كسى كه ناسخ را از منسوخ و محكم را از متشابه باز نشناسد و ناعالمانه براى مردم فتوا دهد، خودش هلاك مى‌شود وديگران را هلاك مى‌سازد.

* محمّد بن حكيم مى‌گويد: به امام صادق عليه السلام گفتم: گروهى از اصحابِ ما تفقُّه مى‌ورزند و علمى را به دست مى‌آورند و احاديثى را روايت مى‌كنند، مسئله‌اى از آنان پرسيده مى‌شود، رأى و نظرشان را درباره آن مى‌گويند [آيا اين كار درست است؟] امام عليه السلام فرمود:

لا، وهل هَلَكَ مَن مضي إلّا بهذا وأشباهه!؛

نه، كسانِ پيش از آنها جز با همين شيوه و نظاير آن هلاك نشدند[١].

* در كنز العُمّال از رسول خدا صلى الله عليه و آله روايت شده كه فرمود:

تَعْمَلُ هذه الأُمّة بُرْهةً بكتاب الله، ثمّ تعمَلُ بُرهةً بسُنّة رسول الله، ثُمّ تعملُ بُرهةً بالرأي؛ فإذا عملوا بالرأي فقد ضَلّوا وأضَلُّوا[٢]

؛ اين امّت در بُرهه‌اى از زمان به كتاب خدا عمل مى‌كنند، و در برهه‌اى ديگر سنّت رسول خدا را در پيش مى‌گيرند، سپس رأى و نظر خود را ملاك قرار مى‌دهند؛ هنگامى كه به رأى خود عمل كنند، خود گمراه مى‌شوند و ديگران را در گمراهى مى‌افكنند.

* از ابن ابى عُمَير، از چند نفر، از امام صادق عليه السلام روايت شده كه فرمود:

لَعَنَ اللهُ أصحابَ القياس! فإنّهم غَيَّروا كلامَ الله وسُنّة رسوله، واتّهموا الصادقينَ في دين الله‌[٣]

[١] . المحاسن ١: ٢١٢، باب العقل، حديث ٨٨.

[٢] . مسند ابى يعلى ١٠: ٢٤٠، حديث ٥٨٥٦؛ الفردوس بمأثور الخطاب ٢: ٦٣، حديث ٢٣٥٥؛ الإحكام( ابن حزم) ٦: ٢٢٠.

[٣] . أمالى مفيد: ٥٢؛ وسائل الشيعه ٢٧: ٥٩، حديث ٣٣١٩٤.