منع تدوين حديث انگيزه ها و پيامدها - شهرستانى، سيد على؛ مترجم سيد هادي حسيني - الصفحة ١٤٥ - محور اول رشد و تكامل انديشه خود اجتهادى

اين اشاره دارد به اينكه پيامبر صلى الله عليه و آله نزد بعضى از صحابه قداست نداشت، با اينكه خداى متعال بر ضرورت پاسداشت منزلت آن حضرت تأكيد داشت.

* يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ما لَكُمْ إِذا قِيلَ لَكُمُ انْفِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الْأَرْضِ ...[١])؛ اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، چرا وقتى به شما گفته مى شود در راه جهاد با دشمنان خدا كوچ كنيد، اين كار، برايتان سنگين مى‌نمايد و به زمين مى‌چسبيد.

اين آيه، بر اطاعت نكردن و عدم امتثال امر خدا و پيامبر دلالت مى‌كند و اينكه بعضى از صحابه هنگام فرمان جهاد، از آن روى برمى‌تافتند.

* إِنَّ الَّذِينَ يُؤْذُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ، لَعَنَهُمُ اللَّهُ ...[٢])؛ آنان كه خدا و پيامبرش را مى آزارند، خدا بر آنها لَعن مى‌فرستد و ....

* وَ مِنْهُمُ الَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِيَّ ...[٣]؛ بعضى از آنان پيامبر را آزار مى‌رسانند.

اين دو آيه صراحت دارد كه بعضى از صحابه پيامبر را اذيت مى‌كردند.

* أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ نُهُوا عَنِ النَّجْوى‌ ثُمَّ يَعُودُونَ لِما نُهُوا عَنْهُ وَ يَتَناجَوْنَ بِالْإِثْمِ وَ الْعُدْوانِ وَ مَعْصِيَةِ الرَّسُولِ وَ إِذا جاؤُكَ حَيَّوْكَ بِما لَمْ يُحَيِّكَ بِهِ اللَّهُ ...[٤]؛ آيا كسانى را نديدى كه از در گوشى حرفى زدن [در حضور ديگران‌] نهى شدند، با وجود اين، به آن دست يازيدند؟! نجواى آنان گناه، سركشى و نافرمانى از پيامبر است! آن گاه كه براى گفتنِ تحيّت و سلام پيش تو آيند، سلامى را كه خدا نگفته بر زبان مى‌آورند ...

اين آيات و ده‌ها آيه ديگر دلالت دارند بر اينكه بعضى از صحابه حقيقت نبوّت را درك نمى‌كردند و جايگاه پيامبر در تشريع اسلامى براى آنها معنايى نداشت؛ در مقابل‌

[١] . توبه/ ٣٨.

[٢] . احزاب/ ٥٧.

[٣] . توبه/ ٦١.

[٤] . مجادله: ٨.