منع تدوين حديث انگيزه ها و پيامدها - شهرستانى، سيد على؛ مترجم سيد هادي حسيني - الصفحة ٦٤٤ - امام كاظم عليه السلام

ابوبكر در اين مجلس ناچار شد با توجيهاتى- كه نزد حضرت زهرا عليها السلام پذيرفتنى نبود و با كتاب و سنّت مطابقت نداشت- شهادتِ اين افراد را رَدّ كند. حضرت زهرا عليها السلام با وى احتجاج كرد كه به فرض «فدك» نحله (عطيّه) نباشد، ارث است و به عموم آيات ارث استدلال آورد و در خطبه مشهور و شگفت‌انگيز خويش فرمود:

اكنون مى‌پنداريد كه ما [فرزندان انبيا] ارث نمى‌بريم! «أَ فَحُكْمَ الْجاهِلِيَّةِ يَبْغُونَ وَ مَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ حُكْماً لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ‌ آيا حكم جاهليت را مى‌جويند؟! براى مردمى كه به آيات خدا يقين دارند حكم چه كسى از حكم خدا نيكوتر است.»[١] ...

اى پسر ابى قُحافه، آيا در كتابِ خدا تو از پدرت ارث مى‌برى و من نه؟! دروغى از پيش خود بافتى!

آيا به عمد كتاب خدا را واگذاشتيد و پشت سر انداختيد؟! چراكه مى‌فرمايد «وَ وَرِثَ سُلَيْمانُ داوُدَ سليمان از داود ارث برد»[٢] و از يحيى بن زكريّا حكايت مى‌كند كه گفت:

فَهَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ وَلِيًّا يَرِثُنِي وَ يَرِثُ مِنْ آلِ يَعْقُوبَ‌

«پروردگارا، از نزد خود ولياى بر من ببخش كه از من و آل يعقوب ارث بَرَد»[٣].

و مى‌فرمايد: مِنْكُمْ وَ أُولُوا الْأَرْحامِ بَعْضُهُمْ أَوْلى‌ بِبَعْضٍ فِي كِتابِ اللَّهِ‌

« [در ارث بردن‌] بعضى از خويشاوندان بر بعض ديگر در كتاب خدا مقدم هستند»[٤].

[١] . مائده/ ٥٠.

[٢] . نمل/ ١٦.

[٣] . مريم/ ٦.

[٤] . انفال/ ٧٥.