منع تدوين حديث انگيزه ها و پيامدها - شهرستانى، سيد على؛ مترجم سيد هادي حسيني - الصفحة ١٤٣ - محور اول رشد و تكامل انديشه خود اجتهادى

ب) طاعت شارع واجب ومخالفت با او جايز نبود؛ چراكه خداى متعال مى‌فرمايد:

* ... أَطِيعُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ ....[١]؛ از خدا و پيامبرش فرمان بريد.

* وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَخْشَ اللَّهَ وَ يَتَّقْهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْفائِزُونَ‌[٢])؛ رستگاران آنان‌اند كه از خدا و پيامبر فرمان‌بَرَند، و از خدا بترسند و پروا كنند.

* ... وَ ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا ....[٣])؛ آنچه را رسول برايتان آورد برگيريد و از آنچه بازتان داشت بپرهيزيد.

* فَلا وَ رَبِّكَ لا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيما شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمَّا قَضَيْتَ وَ يُسَلِّمُوا تَسْلِيماً[٤])؛ به پروردگارت سوگند، كه آنها ايمان [درست و كامل و يقينى‌] نخواهند آورد مگر اينكه در اختلافات خود تو را به داورى طلبند، و سپس از داورى تو، در دل خود احساس ناراحتى نكنند و كاملًا تسليم باشند.

* إِنَّما كانَ قَوْلَ الْمُؤْمِنِينَ إِذا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَ رَسُولِهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ أَنْ يَقُولُوا سَمِعْنا وَ أَطَعْنا وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ‌[٥]؛ مؤمنان اين گونه‌اند كه چون سوى خدا و رسول فراخوانده شوند كه پيامبر ميانشان حكم كند، بگويند: گوش بفرمانيم؛ اينان‌اند كه رستگارند.

* وَ ما كانَ لِمُؤْمِنٍ وَ لا مُؤْمِنَةٍ إِذا قَضَى اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَمْراً أَنْ يَكُونَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ وَ مَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالًا مُبِيناً[٦]؛ هنگامى كه خدا و رسول درباره امرى حكم كند، مؤمن را نسزد كه از پيش خود نظر دهد؛ و هركه خدا و پيامبرش را عصيان ورزد در گمراهى آشكار است و ديگر آيات.

[١] . انفال/ ٢٠ و ٤٦.

[٢] . نور/ ٥٢.

[٣] . حشر/ ٧.

[٤] . نساء/ ٦٥.

[٥] . نور/ ٥١.

[٦] . احزاب/ ٣٦.