منع تدوين حديث انگيزه ها و پيامدها - شهرستانى، سيد على؛ مترجم سيد هادي حسيني - الصفحة ٧٠٧ - ٣ حد شرابخوار

ليكن اوضاع و احوال سياسى، اين گزاره را تحتِ خواستِ حاكمان درآورد، نه آنچه در قرآن وجود داشت و سنّت رسول خدا صلى الله عليه و آله بر آن تأكيد مى ورزيد.

٣. حد شرابخوار

از بُريد بن معاويه روايت شده كه گفت: شنيدم امام صادق عليه السلام مى‌فرمود:

يُضرَبُ شاربُ الخمر ثمانين، وشارب النبيذ ثمانين‌[١]؛

آشامنده خمر و شارب نبيذ (شرابى كه از كشمش به دست مى‌آيد) بايد ٨٠ تازيانه زده شود.

اين خبر، دربر دارنده دو مطلب است:

الف) تعيين حد شارب خمر كه ٨٠ تازيانه است؛

ب) توسعه موضوع خمر براى هر مست كننده‌اى و آنچه كه طبيعتِ آن مستى آور است؛ مانند نبيذ (شراب كشمش).

مطلب اول‌

درباره مطلب نخست، از امامانِ چهارگانه مذاهب اهل سنّت ثابت است كه حدِ «مَست» ٨٠ تازيانه است مگر شافعى كه در يكى از دو فتوايش حد او را ٤٠ تازيانه مى‌داند و مستند وى روايتى از پيامبر است كه شراب‌خوار را به نعلين (يا به چيزى كه دو زبانه داشت) ٤٠ بار زد[٢].

مستند ٨٠ تازيانه از مشورت عُمَر با صحابه درباره حدّ خمر برگرفته شده است. در روايت صحيحى از امام على عليه السلام- در اين مشورت- آمده است كه گفت: هنگامى كه‌

[١] . تهذيب الأحكام ١٠: ٩٠، حديث ٣٤٨؛ فروع كافى ٧: ٢١٤، باب ما يجب فيه الحد، حديث ٤.

[٢] . المغنى ٩: ١٣٧( در چاپ دار الكتاب العربى، جلد ١٠، ص ٣٢٩)؛ الفقه على المذاهب الاربعة ٥: ٣١- ٣٢