منع تدوين حديث انگيزه ها و پيامدها - شهرستانى، سيد على؛ مترجم سيد هادي حسيني - الصفحة ٧٠١ - ٢ مسئلهاى در صيد

ابو عبدالله صحيفه‌اى را باز كرد، تا در آن نگريستم ديدم كه نوشته است: « [آن گاه كه وارث، تنها، فرزند برادر و جد باشد] ميراث ميانِ فرزند برادر و جد به نصف تقسيم مى‌شود».

به امام صادق عليه السلام گفتم: فدايت شوم، قاضيانِ شهر ما با وجود جد، به فرزندِ برادر ارث نمى‌دهند!

امام عليه السلام فرمود: اين كتاب به خط على و املاى رسول خداست‌[١].

در روايتِ ديگر مى‌گويد:

به صحيفه‌اى نگاه كردم كه ابو جعفر در آن مى‌نگريست، ديدم نوشته بود: «مالِ (ميراث) ميانِ فرزند برادر و جد به طور مساوى تقسيم مى‌شود».

به امام باقر عليه السلام گفتم: نزد ما (قاضيانى‌اند كه) به اين حكم فتوا نمى‌دهند و براى پسر برادر با وجود جدّ چيزى قرار نمى‌دهند!

امام عليه السلام فرمود: بدان كه اين املاى رسول خدا و خط على است (از زبانِ پيامبر صلى الله عليه و آله به دست امام على عليه السلام نگارش يافت)[٢].

اين دو حديث، به مسئله‌اى در ارث- در فقه اسلامى- مى‌پردازند كه اختلاف و كشمكش در آن فراوان است. محمّد بن مسلم اذعان مى‌دارد كه قاضيانِ شهر او به آنچه در كتابِ علي هست حكم نمى‌كنند، امام باقر عليه السلام سخنِ او را تصديق مى‌كند و مى‌فرمايد: قاضيان مدينه نيز بر اساسِ قضاوت ائمّه اهل بيتعليهم السلام حكم نمى‌كنند. از اين‌رو امام باقر عليه السلام تأكيد دارد به اينكه حكمِ او برگرفته از دهانِ پيامبر و دست خط على با املاى پيامبر است.

[١] . فروع كافى ٧: ١١٢، باب ابن أخ و جد، حديث ١؛ وسائل الشيعه ٢٦: ١٥٩، حديث ٣٢٧١٤.

[٢] . فروع كافى ٧: ١١٣، باب أخ و جد، حديث ٥؛ تهذيب الأحكام ٩: ٣٠٩، حديث ١١٠٤؛ وسائل الشيعه ٢٦: ١٦٠، حديث ٣٢٧١٨.