منع تدوين حديث انگيزه ها و پيامدها - شهرستانى، سيد على؛ مترجم سيد هادي حسيني - الصفحة ١٩٩ - ٩ عبدالله بن عبّاس

٨. شَيْبَة بن عثمان‌

از شقيق، از شَيْبَة بن عثمان روايت شده كه گفت:

عمر در همين مكان كه تو تكيه زده‌اى نشسته بود و گفت: بيرون نشوم مگر اينكه مال كعبه را تقسيم كنم! (يعنى دست به هيچ كارى نمى زنم تا وقتى كه اموال كعبه را تقسيم نكرده ام.)

گفتم: اين كار را نخواهى كرد!

گفت: البته اين كار را خواهم كرد.

گفتم: نمى‌كنى!

گفت: چرا؟

گفتم: چون پيامبر و ابوبكر آن را ديدند و از تو نيازمندتر به مال بودند و اموال كعبه را بيرون نياوردند.

پس عمر برخاست و بيرون رفت‌[١].

٩. عبدالله بن عبّاس‌

از نافع بن جُبَير حكايت شده كه ابن عبّاس به او خبر داد:

من آنجا حاضر بودم كه نزد عمر زنى را آوردند كه شش ماهه زاييده بود و مردم آن را باور نمى‌كردند، به عمر گفتم: چرا ستم كنى؟ گفت: چطور؟ گفتم: اين آيات را بخوان: ... وَ حَمْلُهُ وَ فِصالُهُ ثَلاثُونَ شَهْراً ...[٢] زمان باردارى و شيردهى، سى ماه است)

[١] . سنن ابى داود ٢: ٢١٥، حديث ٢٠٣١؛ سنن ابن ماجه ٢: ١٠٤٠، حديث ٣١١٦؛ المعجم الكبير ٧: ٣٠٠، حديث ٧١٩٥؛ فتح البارى ٣: ٤٥٦( و نگاه كنيد به: صحيح بخارى ٢: ٥٧٨، حديث ١٥١٧، و جلد ٦: ٢٦٥٥، حديث ٦٨٤٧)؛ سنن بيهقى ٥: ١٥٩، حديث ٩٥١١؛ مصنّف ابن ابى شيبه ٦: ٤٦٦، حديث ٣٢٩٧٦؛ مسند ٣: ٤١٠.

[٢] . احقاف/ ١٥.