منع تدوين حديث انگيزه ها و پيامدها - شهرستانى، سيد على؛ مترجم سيد هادي حسيني - الصفحة ٦٣٩ - امام كاظم عليه السلام

موسى بن ابراهيم، ابو عمران مَرْوَزى بغدادى مسائلى را از امام كاظم عليه السلام نقل مى‌كند كه از امام عليه السلام در زندان هارون شنفت. آن حضرت آنها را از آبا و اجدادش، از پيامبر صلى الله عليه و آله گفت. اين مُسند را شيخ طوسى‌[١] و نجاشى‌[٢] آورده‌اند.

همچنين چلبى در كشف الظنون آن را نام مى‌برد و مى‌نويسد:

ابو نُعَيم اصفهانى آن را روايت كرده است، و اين مسند را از موسى بن جعفر، موسى بن ابراهيم روايت مى‌كند[٣].

اين كتاب بارها چاپ شده است.

افزون بر اين، كتاب حضرت على عليه السلام نزد امام كاظم عليه السلام بود. امام صادق عليه السلام آن حضرت را به عنوان «صاحب كتاب على» به مُفَضَّل بن عمر معرفى كرد.

نعمانى در الغيبة از عبدُالواحد، از احمد بن محمّد بن رَباح، از احمد بن على حِمْيَرى، از حسن بن ايُّوب، از عبدالكريم بن عَمْرو خَثْعَمى، از حَمّادِ صائغ روايت مى‌كند كه گفت:

شنيدم مُفضّل بن عمر از امام صادق عليه السلام پرسيد: آيا ممكن است خدا طاعتِ بنده‌اى را واجب سازد، سپس خبر آسمان را از او مكتوم دارد؟

امام عليه السلام فرمود: الله بزرگ‌تر و كريم‌تر و رئوف‌تر است به بندگانش و مهربان‌تر از اينكه طاعت بنده‌اى را واجب كند، آن گاه در صبح و شام خبر آسمان را از او پوشيده دارد!

در اين هنگام ابوالحسن موسى عليه السلام وارد شد، امام صادق عليه السلام فرمود: آيا خوش‌حال نمى‌شوى كه به صاحب كتابِ على بنگرى؟!

مُفَضَّل گفت: چه چيزى مى‌تواند مرا بيش از آن مسرور سازد؟!

[١] . نگاه كنيد به: الفهرست: ٢٤٤، ترجمه ٧٢٢.

[٢] . رجال نجاشى: ٤٠٧، رقم ١٠٨٢.

[٣] . كشف الظنون ٢: ١٦٨٢.