منع تدوين حديث انگيزه ها و پيامدها - شهرستانى، سيد على؛ مترجم سيد هادي حسيني - الصفحة ٢٩٣ - حبس مُحدِّثان

عُمَر سه نفر را زندانى كرد: ابن مسعود، ابو درداء، و ابو مسعود انصارى، به آنها گفت: شما از رسول خدا زياد حديث مى‌كنيد[١]!

در كتاب شرف أصحاب الحديث (اثر خطيب) آمده است:

عُمَر پيكى را سوى عبدالله بن مسعود و ابو درداء و ابو مسعود فرستاد، به آنان گفت: از نقل اين همه احاديث از پيامبر چه منظورى داريد؟! آنان را در مدينه حبس كرد تا اينكه خودش درگذشت‌[٢].

حاكم از سعد بن ابراهيم، از پدرش، روايت كرده است كه:

عُمَر به ابن مسعود و ابو درداء و ابو ذر گفت: قصدتان از نقلِ حديث از پيامبر چيست؟!

به گمانم آنان را- در مدينه- زندانى كرد تا اينكه مُرد[٣].

در مختصر تاريخ دمشق آمده است:

عبدالرحمان بن عوف گفت: عُمَر نَمُرد مگر اينكه سوى اصحاب پيامبر پيك فرستاد، آنان را (عبدالله، حُذيفه، ابو درداء، ابوذر، عُقْبَة بن عامر) از گوشه و كنار گرد آورد و گفت: اين احاديثى كه از رسول خدا در سرزمين‌ها افشا كرديد، به چه منظور است؟!

گفتند: ما را از نقل حديث باز مى‌دارى!

گفت: نه، همين جا بمانيد! والله، تا زنده‌ام نمى‌گذارم از نزدم دور شويد! من از شما داناترم؛ سخنتان را مى‌شنوم و پاسخ مى‌گويم.

آنان از مدينه بيرون نرفتند تا اينكه عمر مُرد[٤].

[١] . المحدّث الفاضل ١: ٥٥٣؛ تذكرة الحفّاظ ٧: ١؛ حجيّة السنّة: ٣٩٥.

[٢] . المعجم الأوسط ٣: ٣٧٨؛ مجمع الزوائد ١: ١٤٩.

[٣] . مصنّف ابن ابى شيبه ٥: ٢٩٤، حديث ٢٦٢٢٩؛ المستدرك على الصحيحين ١: ١١٠؛ نيز بنگريد به، تلخيص الذهبى؛ سير أعلام النبلاء ٢: ٣٤٥.

[٤] . مختصر تاريخ دمشق( ابن منظور) ١٧: ١٠١؛ كنز العمّال ١٠: ٢٩٣، حديث ٢٩٤٧٩.