جماعت اين امّت- مسلمان- منّت نهاد و به الفت آنان را با يكديگر پيوند داد؛ پيوندى كه در سايه آن بچمند، و در پناه آن بيارمند. در نعمتى كه هيچ يك از آفريدگان بهايى نداند براى آن، چه آن نعمت از هر بهايى برتر است و از هر رتبت و منزلتى گرانقدرتر.

و بدانيد كه شما پس از هجرت- و ادب آموختن از شريعت- به- خوى- باديه نشينى بازگشتيد و پس از پيوند دوستى دسته دسته شديد، با اسلام جز به نام آن بستگى نداريد و از ايمان جز نشان آن را نمى‌شناسيد.

مى‌گوييد به آتش- مى‌سوزيم- و ننگ را- نمى‌تُوزيم- گويا مى‌خواهيد اسلام را واژگون كنيد با پرده حرمتش را دريدن، و رشته برادرى دينى را بريدن، پيمانى كه خدايش براى شما در زمين خود پناهگاه و جاى امن فرمود، و موجب ايمنى آفريده‌هايش نمود؛ و اگر شما به چيزى جز اسلام پناه برديد، كافران با شما پيكار خواهند كرد، آن‌گاه نه جبرئيل و نه ميكائيل، و نه مهاجران و نه انصار كه شما را يارى كند، جز تيغ بر يكديگر زدن نَبُود تا خدا ميان شما داورى كند.

و همانا نمونه‌ها و داستان‌ها در دسترس شماست- از گذشتگان- و عذاب خدا و سختى‌هاى او- كه رسيد به آنان- و روزهايى- كه عذابشان كرد- و آسيب‌هاى سختِ او- كه به آنان فرود آورد- پس وعده عذاب او را دير ميانگاريد، به عذر آنكه نمى‌دانيد در چنگ او گرفتاريد، و با انتقامِ او را سبك شمردن، و از كيفر او ايمن بودن كه همانا خداى سبحان- مردم- دوران گذشته را كه پيش از شمايند از رحمت خود دور نفرمود، جز براى آنكه امر به معروف را واگذاشتند، و مردمان را از منكر بازنداشتند، پس خدا، بيخردانِ- آنان را- لعنت كرد به خاطر نافرمانى كردن، و خردمندان را به گناه ديگران از نافرمانى مانع نبودن.

هان! بدانيد كه شما رشته- پيوند با- اسلام را گسستيد، و حدود آن را شكستيد، و احكام آن را كار نبستيد، بدانيد كه خدا مرا امر فرموده است با تجاوزكاران و پيمان گسلان و تبهكاران در زمين پيكار كنم، امّا با ناكثانان پيمان شكن جنگيدم و با قاسطين تجاوزكار ستيزيدم، و مارقين خارج شده از