منع تدوين حديث انگيزه ها و پيامدها - شهرستانى، سيد على؛ مترجم سيد هادي حسيني - الصفحة ٣٤٠ - يكپارچگى چند دستگى

يكپارچگى چند دستگى‌

موضع‌گيرى در برابر احاديث (اجتهاد) سزاوار است يكسان باشد بعد از اينكه تلاش خلفا در زمينه سازى براى اجتهاد و گسترش آن و پافشارى بر آن روشن شد و معلوم شد كه اين كار به جهت مشروعيت بخشى به آنان به عنوان مجتهدانى كه اعتراض بر فتاوا و نظرات آنان نارواست- بوده است.

اين امر مى‌طلبد كه در احاديثِ روايت شده در اين سياق درنگ ورزيم تا به صدور و عدم صدور آنها از پيامبر صلى الله عليه و آله اطمينان پيدا كنيم.

آيا همه تأويلاتِ مطرح شده- در فقه- صحيح است؟

آيا به اين حديث كه پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «اختلافِ امّتم رحمت است»[١] به معنايى كه از اين حديث برداشت مى‌كنند، درست است؟

اگر اين سخن درست باشد، اين قول پيامبر صلى الله عليه و آله را چگونه تفسير كنيم كه مى‌فرمايد:

لا تَخْتَلِفوا، فإنّ مَن كان قبلكم اخْتَلَفوا فَهَلَكُوا[٢]

؛ اختلاف مكنيد كه پيش از شما اختلاف كردند و هلاك شدند.

و اينكه مى‌فرمايد:

[١] . احكام القرآن ٢: ٣١٤؛ شرح النووى ١١: ٩١؛ الجامع الصغير ١: ٤٨، حديث ٢٨٨؛ عجلونى در« كشف الخفاء ١: ٦٦، حديث ١٥٣» مى‌نويسد: بسيارى از امامان اهل سنّت پنداشته‌اند كه اين حديث اصلى ندارد.

[٢] . صحيح بخارى ٢: ٣٤٩، حديث ٢٢٧٩( و جلد ٣: ١٢٨٢، حديث ٣٢٨٩( متن از اينجاست)؛ مسند احمد ١: ٤١١، حديث ٣٩٠٧- ٣٩٠٨؛ مسند ابن جعد ١: ٨٣، حديث ٤٦٤؛ مسند ابى يعلى ٩: ٢٣٤، حديث ٥٣٤١.