منع تدوين حديث انگيزه ها و پيامدها - شهرستانى، سيد على؛ مترجم سيد هادي حسيني - الصفحة ٤٩٣ - بيم و تثبيت

جانشين نيكى براى من نسبت به قرآن و عترت باشيد با احترام به آن دو، و عمل به كتاب خدا و آنچه به نظر اهل علم از آل البيت مى‌آيد، بيش از ديگران‌[١].

نَووى در تعليق بر حديث ثَقَلين مى‌نويسد:

كتاب و عترت، ثَقَلَيْن ناميده شدند به جهت عظمت و بزرگى شأنشان؛ و برخى گفته‌اند به علّت سنگينى عمل به آنها ثقلين ناميده شدند[٢].

حسين بن محمّد بن عبدالله طِيْبى در

عن حقائق السنّة النبويّة

مى‌گويد:

اينكه پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: إنّي تارك فيكم (من در ميانتان برجاى مى‌گذارم) اشاره است به منزلتِ توأمان دو خَلَف (و بر جاى مانده) پيامبر[٣].

نور الدين سَمْهُودى در جواهر العقدين مى‌گويد:

از آنجا كه هم قرآنِ عظيم و هم عترتِ طاهره، معدِن علوم دينى و اسرار و حِكَمِ نفيس شرعى و گنجينه‌هاى دقايق و استخراج حقايق‌اند، پيامبر صلى الله عليه و آله بر آن دو ثقلين اطلاق كرد، بعضى از احاديثِ ديگر كه در آنها پيامبر [مردم را] بر اقتدا و تمسّك و تعلُّم از اهل بيت برمى‌انگيزاند، ارشاد به آن است‌[٤].

ابن حَجَر در

الصواعق المحرقة

مى‌نويسد:

خدا قرآن و عترت را ثقلين ناميد؛ زيرا «ثقل» هر نفيس خطير مصون است، و قرآن و عترت چنين‌اند، چراكه هر كدام از آنها معدن علوم لَدُنّى و اسرار و حِكَم آسمانى و احكام شرعى‌اند؛ به همين جهت، پيامبر صلى الله عليه و آله بر اقتدا و تمسّك به آنان و تعلّم از ايشان برانگيخت و فرمود:

الحمدُ للّه الذي جَعَلَ فينا الحكمة أهلَ البيت‌

؛ سپاس خداى را كه حكمت را در ما خاندان قرار داد.

[١] . التاج الجامع للأُصول ١: ٤٨.

[٢] . شرح النووى على صحيح مُسلم ١٥: ١٨٠، كتاب الفضائل، فضائلِ على.

[٣] . تحفة الأحوذى ١٠: ١٩٧( به نقل از طيبى).

[٤] . الصواعق المحرقه ٤٤٢: ٢.