منع تدوين حديث انگيزه ها و پيامدها - شهرستانى، سيد على؛ مترجم سيد هادي حسيني - الصفحة ٦٥٩ - امام حسن عسكرى عليه السلام

از ميانِ نامه‌هايم نامه‌اى بيرون آمد كه در آن نوشته شده بود: بسم الله الرحمن الرحيم، اين نامه‌اى است از محمّد بن على هاشمى علوى، به عبدالله بن مبارك ...[١]

شيخ عزيز الله عُطارِدى احاديث امام جواد عليه السلام را گرد آورده و با عنوانِ مسند الإمام الجواد عليه السلام آن را به چاپ رسانده است.

امام هادى عليه السلام‌

كتاب امام على عليه السلام نزد اين امام هُمام وجود داشت. آثار رسول خدا صلى الله عليه و آله و سنّتِ مبارك آن حضرت را از كتاب حضرت على عليه السلام براى مسلمانان نقل مى‌كرد و به اندازه‌اى به تبليغ احكام و رواياتِ كتاب حضرت على عليه السلام عنايت داشت كه در هنگام بيمارى مُشرف به مرگ (و مسموم شدن با زهر) در نقل از اين كتاب مى‌كوشيد.

ابو دِعامه مى‌گويد: به عيادتِ على بن محمّد بن على بن موسى رفتم در همان مرضى كه به سبب آن، در همان سال درگذشت. چون خواستم بازگردم، فرمود: اى ابا دِعامه، [اداى‌] حقِ تو بر من لازم شد، آيا حديثى برايت نخوانم كه شادت سازم؟

گفتم: اى فرزند رسول خدا، بسى مشتاقم.

فرمود: برايم حديث كرد پدرم محمّد بن على، گفت: برايم حديث كرد پدرم على بن موسى، گفت: برايم حديث كرد پدرم موسى بن جعفر، گفت: برايم حديث كرد پدرم جعفر بن محمّد، گفت: برايم حديث كرد پدرم محمّد بن على، گفت:

برايم حديث كرد پدرم على بن حسين، گفت: برايم حديث كرد پدرم حسين بن على، گفت: برايم حديث كرد پدرم على بن ابى طالب، گفت: رسول خدا برايم فرمود: يا على، بنويس!

پرسيدم: چه بنويسم؟

[١] . رجال كشّى: ٤٧٦.