منع تدوين حديث انگيزه ها و پيامدها - شهرستانى، سيد على؛ مترجم سيد هادي حسيني - الصفحة ٢٠٠ - ١٠ على بن ابى طالب عليه السلام

... وَ الْوالِداتُ يُرْضِعْنَ أَوْلادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كامِلَيْنِ ...[١]) (مادران تا دو سال كامل اولادشان را شير مى‌دهند).

پرسيدم: حَوْل چند [سال‌] است؟

گفت: يك سال.

پرسيدم: سال چند [ماه‌] است؟

گفت: دوازده ماه.

گفتم: ٢٤ ماه، دو سال كامل است، خدا چنان كه خواهد باردارى را به تأخير مى‌اندازد يا مُقدّم مى‌دارد.

عمر با اين سخن من راحت (و آسوده‌خاطر) شد[٢].

١٠. على بن ابى طالب عليه السلام‌

* از ابن عبّاس نقل شده است كه گفت:

نزد عمر زن ديوانه‌اى را آوردند كه زنا داده بود. عمر درباره آن زن با مردم مشورت كرد و دستور داد او را سنگسار كنند.

على (رضى الله عنه) بر آن زن گذشت، فرمود: اين زن چه كار كرده است؟

گفتند: زن ديوانه‌اى از فلان خاندان است كه زنا داده و عمر امر كرده سنگسار شود!

فرمود: برش گردانيد! سپس نزد عمر رفت و گفت: مگر نمى‌دانى كه پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود:

رُفِعَ القَلَمُ عن ثَلاث: عَنِ الصَّبيّ حَتّي يَبْلُغَ، وَالنّائمِ حَتّي يَسْتَيْقِظَ، وَالمَعْتُوه حتّي يَبْرَأَ؛

قلم تكليف از سه كس برداشته شد: از كودك تا بالغ شود، از شخصِ خواب تا بيدار گردد، از بى هوش تا بهبود يابد.

[١] . بقره/ ٢٣٣.

[٢] . مصنّف عبدالرزّاق ٧: ٣٥٢، حديث ١٣٤٤٩؛ الدرّ المنثور ٧: ٤٤٢؛ فتح القدير ٥: ١٩.