منع تدوين حديث انگيزه ها و پيامدها - شهرستانى، سيد على؛ مترجم سيد هادي حسيني - الصفحة ٢٨٤ - ٩ عبدالله بن عبّاس (م ٦٨ ه-)

جعفر بن بَرْقان مى‌گويد: شنيدم زُهْرى مى‌گفت:

اگر زيد بن ثابت فرائض را نمى‌نوشت، از دست مردم مى‌رفت‌[١].

وى با عمر در ارث جدّه، وقصاص مسلمان به ذمّى- و ديگر مسائل- مخالفت مى‌كرد.

٩. عبدالله بن عبّاس (م ٦٨ ه-)

سُلَمى مى‌گويد:

عبدالله بن عبّاس را ديدم كه به همراهش الواحى بود، بر آنها قسمتى از كارهاى رسول خدا را بنقل از ابو رافع نوشته بود[٢].

ابن عبّاس اين الواح را با خود حمل مى‌كرد. مشهور است كه وى هنگام وفات، يك بار شتر كتاب بر جاى گذاشت‌[٣].

از ابن عبّاس، نصوصى رسيده است كه ثابت مى‌كند وى ماندگار ساختنِ علم را به وسيله كتابت لازم مى‌دانست‌[٤]. اما آنچه طاووس از ابن عباس نقل كرده كه وى كتابتِ علم را خوش نداشت، قابل تأمل است؛ زيرا اين روايت بر خلافِ روايات ديگرى مى‌باشد كه از ابن عبّاس رسيده است.

پيش از اين آمد كه وى با عُمَر درباره زنى كه شش ماهه فرزند زاييد (و ديگر موارد) مخالفت ورزيد.

[١] . سنن بيهقى ٦: ٢١، حديث ١١٩٦٦؛ تاريخ دمشق ١٩: ٣٢٢؛ سير اعلام النبلاء ٢: ٤٣٦.

[٢] . الطبقات الكبرى ٢: ٣٧١؛ چنان كه در« الدراسات: ١١٦» آمده است.

[٣] . الطبقات الكبرى ٥: ٢٩٣؛ تقييد العلم: ١٣٦؛ المدخل إلى السنن الكبرى ١: ٤٢١، حديث ٧٧٣.

[٤] . كتاب العلم: ٣٤؛ العلل( احمد بن حنبل) ١: ٢١٣، حديث ٢٣٢؛ تقييد العلم: ٩٢.