منع تدوين حديث انگيزه ها و پيامدها - شهرستانى، سيد على؛ مترجم سيد هادي حسيني - الصفحة ٦٦٦ - امام مهدى عليه السلام

اى حُمران، در اين خانه صحيفه‌اى هست كه به خط على و املاى رسول خداست! اگر ما بر مردم ولايت يابيم، ميانشان به آنچه خدا نازل كرده حكم مى‌كنيم؛ از آنچه در اين صحيفه است فراتر نمى‌رويم‌[١].

ائمّهعليهم السلام بيان كرده‌اند كه كتاب امام على عليه السلام و صحيفه آن حضرت، نزدشان باقى است آن كتاب از بين نمى‌رود و امامانعليهم السلام يكى پس از ديگرى آن را ارث مى‌برند.

ابو بصير مى‌گويد:

ابو جعفر صحيفه‌اى را به من نشان داد كه در آن حلال و حرام و سهام ميراث بود، گفتم: اين چه كتابى است؟

فرمود: اين املاى رسول خدا صلى الله عليه و آله و دست خط على عليه السلام است.

پرسيدم: كهنه و پوسيده نشده است؟

فرمود: چه چيزى آن را مى‌پوساند[٢]؟!

پرسيدم: از بين نرفته است؟

فرمود: چه چيزى آن را از ميان مى‌برد[٣].

حسن بن وَجْناء نَصيبى- در حديثى طولانى- آنجا كه حضرت حجّت عجّل الله فرجه را در سامرّاء ديد، مى‌گويد:

سپس دفترى را به من داد كه در آن دعاى فرج و صلوات بر آن حضرت نوشته بود، فرمود: اين دعا را بخوان، و اين چنين بر من صلوات بفرست، و آن را جز به اولياى شايسته‌ام مده‌[٤].

[١] . بصائر الدرجات: ١٦٣، باب ١٢، حديث ٥.

[٢] . علّامه مجلسى در شرح اين جمله، مى‌گويد: مقصود اين است كه چه چيزى مى‌تواند آن را بفرسايد در حالى كه خدا آن را براى ما حفظ مى‌كند؟! يا زياد در دسترس اشخاص نيست تا پوسيده و كهنه شود و از ميان برود( بحار الأنوار ٢٦: ٢٤)( م).

[٣] . بصائر الدرجات: ١٦٤، باب ١٢، حديث ٩.

[٤] . كمال الدين و تمام النعمه: ٤٤٣- ٤٤٤، باب ٤٣، حديث ١٧.