منع تدوين حديث انگيزه ها و پيامدها - شهرستانى، سيد على؛ مترجم سيد هادي حسيني - الصفحة ٩٥ - عامل ششم؛ ديدگاه بعضى از مستشرقان

خاور شناس آلمانى «شبر نجر» مى‌نويسد:

هدف عُمَر تنها تعليم عرب بيابانى نبود، بلكه مى‌خواست آنان را بر شجاعت و ايمان دينى قوى پايدار نگه دارد تا فرمان روايان عالَم بسازد، و كتابت و توسعه معرفت با اين هدف تناسب نداشت‌[١].

از اين سخن در مى‌يابيم كه «شبر نجر» مى‌خواهد از منع تدوين عمر سوء استفاده كند تا وانمود سازد كه انتشار اسلام براساس قلدرى تهى از معرفت روى داد، و كتابت و گسترش معرفت- به نظر وى- با شجاعت عرب بيابانى و روحيه جنگى عمر تناسب نداشت.

به راستى اين سخن از گمراه‌سازى‌هاى مستشرقان و از ادعاهايى است كه آنان- بى‌دليل و برهان- در هوا رها مى‌سازند.

خاور شناس ديگرى «ج، شاخت» ادعا كرده است كه ميان احاديث مسلمانان حديث فقهى صحيحى وجود ندارد، بلكه احاديث آنها- بعدها- در چارچوب مصلحت انديشى هاى مذهبى ساخته و پرداخته شد[٢] (.

«گلدزيهر» ازاين هم فراتر مى‌رود و ادعا مى‌كند كه همه رواياتِ تدوين شده ساختگى‌اند و كتاب‌هاى حديثى منسوب به عصر اول، بى پايه مى‌باشند[٣].

و ديگر نظرات پوچ و ياوه فراوانى كه ابراز شده است.

[١] . تدوين السنّة الشريفه: ٥٣٠( به نقل از دلائل التوثيق المبكّر: ٢٣٠- ٢٣١).

[٢] . نگاه كنيد به: دراسات فى الحديث النبوى وتاريخ تدوينه، اثر دكتر اعظمى، و كتاب شاخت:

[٣] . از بحث‌هاى وى: به زبان آلمانى، نشر سال ١٨٩٠ م.