منع تدوين حديث انگيزه ها و پيامدها - شهرستانى، سيد على؛ مترجم سيد هادي حسيني - الصفحة ٤٩١ - بيم و تثبيت

من در ميانتان دو چيز نفيس بر جاى مى‌گذارم: كتاب خدا كه در آن هدايت و نور است؛ كتاب خدا را بگيريد و به آن تمسك جوييد (آن گاه پيامبر مردم را به كتاب خدا برانگيخت و تشويق كرد، سپس فرمود:) و اهل بيتم! خدا را به ياد شما مى‌آورم درباره اهل بيتم، بترسيد از خدا در رفتار با خاندانم، حقوقِ اهل بيتم را پس از من پاس داريد!

و نيز از پيامبر صلى الله عليه و آله روايت شده كه فرمود:

لا يُؤمن أحدُكم حَتّي أَكونَ أَحَبَّ إليه مِن نفسه، وَأَهلي أحَبَّ إليه مِن أَهْلِه، وَعِترتي أَحَبَّ إليه مِن عِتْرَتِه، وذاتي أحَبَّ إليه مِن ذاته‌[١]؛

هيچ يك از شما ايمان [كامل‌] ندارد مگر اينكه من از جانش پيش او محبوب‌تر باشم، و خاندانم از خاندانِ خودش نزدش دوست داشتنى‌تر، و عترتم از عترتِ خودش محبوب‌تر، و ذاتِ من از ذات خودش دوست داشتنى‌تر باشد.

و همچنين از پيامبر صلى الله عليه و آله روايت شده است كه فرمود:

... وعترتي أهلُ بيتي، لَن يَفْتَرقا حتّي يَرِدا علَيّ الحوضَ، فَانْظُرُوا كَيْفَ تَخْلُفُوني فيهما[٢]؛

دو چيز گرانقدر در ميان شما مى‌گذارم؛ كتاب خدا و عترتم (اهل بيت من) اين دو هرگز از هم جدا نشوند تا اينكه در حوض بر من وارد آيند! پس نيك بنگريد كه چگونه حق آن دو را- پس از من- پاس مى‌داريد.

صاحب كتاب الفتح الربّاني بر حديث پيشين اين گونه تعليق مى‌زند:

[١] . المعجم الأوسط ٦: ٥٩، حديث ٥٧٩٠؛ الفردوس بمأثور الخطاب ٥: ١٥٤، حديث ٧٧٩٦؛ كنز العمّال ١: ٤١، حديث ٩٣( به نقل از معجم الأوسط) در اين منبع به جاى كلمه« ذاتى»،« ذُرّيّتى» آمده است.

[٢] . مسند احمد ٣: ١٧، ١١١٤٧؛ سنن ترمذى ٥: ٦٦٣، حديث ٣٧٨٨؛ السنن الكبرى( نسائى) ٥: ٤٥، حديث ٨١٤٨؛ المعجم الكبير ٣: ٦٥، حديث ٢٦٧٩.