منع تدوين حديث انگيزه ها و پيامدها - شهرستانى، سيد على؛ مترجم سيد هادي حسيني - الصفحة ٤٦٩ - نگرش اهل بيت عليهم السلام

آفريدى و او را از گِل»[١] از اين رو هركس دين را به رأى خويش قياس كند، خداى متعال روز قيامت او را با ابليس همنشين مى‌سازد؛ چرا كه ابليس به قياس بيناتر است.

سپس امام عليه السلام از ابو حنيفه پرسيد: آدم كشى گناهش بزرگ‌تر است يا زنا؟

ابو حنيفه گفت: آدم كشتن.

امام عليه السلام فرمود: پس چرا خدا در اثبات قتل نفس، سخن دو شاهد را مى‌پذيرد و در زنا شهادت كمتر از چهار نفر را برنمى‌تابد؟!

باز امام عليه السلام پرسيد: نماز عظمت بيشترى دارد يا روزه؟

ابو حنيفه گفت: نماز.

امام عليه السلام فرمود: پس چرا زن حائض، قضاى روزه را بايد به جا آورد و نمازش قضا ندارد؟

واى بر تو! چگونه قياس را حجّت مى‌دانى؟! از خدا بترس، و دين را با رأى خويش قياس مكن‌[٢].

* ابى شيبه مى‌گويد: شنيدم امام صادق عليه السلام مى‌فرمود:

ضَلَّ عِلْمُ ابن شُبْرُمَة! عندنا الجامعة، إملاء رسول الله وخطّ عليّ بيده؛ إنّ الجامعة لم تدع لأحد كلاماً فيها علم الحلال والحرام.

إنّ أصحاب القياس طلبوا العلم بالقياس فلم يزدادوا من الحقّ إلا بُعداً، إنّ دين الله لا يُصاب بالقياس‌[٣]؛

[١] .( أَنَا خَيْرٌ مِنْهُ خَلَقْتَنِي مِن نَار وَخَلَقْتَهُ مِن طِين)( سوره اعراف آيه ١٢).

[٢] . حلية الأولياء ٣: ١٩٦- ١٩٧.

[٣] . بصائر الدرجات: ١٦٦، باب ١١، حديث ٢٣؛ اصول كافى ١: ٥٧، باب البدع والرأى والمقاييس، حديث ١٤.