منع تدوين حديث انگيزه ها و پيامدها - شهرستانى، سيد على؛ مترجم سيد هادي حسيني - الصفحة ٢٣٥ - صحابه و اخذ حديث از پيامبر صلى الله عليه و آله

همه علم پيامبر صلى الله عليه و آله را مى‌داند و به آن ويژه شده است، او هر روز دو بار در صبح و شام با پيامبر خلوت مى‌كرد و آن حضرت اسرارى را برايش نجوا مى‌كرد[١].

از امام على عليه السلام روايت شده كه فرمود:

سَلُوني عن كتاب الله! فوالله ما مِن آية إلّا وأَنَا أَعْلَمُ بليل نزلت أم بنهار، في سَهْل أم في جَبَل‌[٢]

؛ درباره كتاب خدا، از من بپرسيد! به خدا سوگند، آيه‌اى نيست جز اينكه مى‌دانم در شب نازل شد يا در روز، در دشت فرود آمد يا در كوه.

براى تأكيد موضوع نصوص ديگرى را مى‌آوريم:

* بخارى از عُبَيد بن عُمَير نقل مى‌كند كه: ابو موسى سه بار اجازه خواست كه نزد عُمَر بيايد (گويا او را مشغول يافت) بازگشت. عمر گفت: مگر صداى عبدالله بن قَيس (ابو موسى) را نمى‌شنويد، اجازه‌اش دهيد! پس او را صدا زد و پرسيد: چه چيز تو را به اين كار (بازگشتن پس از اجازه نيافتن) واداشت؟

ابو موسى گفت: ما به اين كار امر شديم (اجازه خواستن تا سه دفعه است، اگر شخص اجازه نداد بايد برگشت).

عمر گفت: بايد براى سخنت بيّنه آورى وگرنه تو را تعزير مى‌كنم.

ابو موسى سوى مجلس انصار روانه شد، آنان گفتند: كوچك‌ترين ما بر اين امر برايت شهادت مى‌دهد!

ابو سعيد برخاست و گفت: ما به همين شيوه، امر شديم.

[١] . تاريخ مدينه دمشق ٤٢: ٣٨٦؛ شواهد التنزيل ١: ٤٨.

[٢] . تفسير صنعانى ٣: ٢٤١؛ الطبقات الكبرى ٢: ٣٣٨؛ تاريخ دمشق ٤٢: ٣٩٨؛ الصواعق المحرقة ٢: ٣٧٥؛ و ديگر مصادر.