منع تدوين حديث انگيزه ها و پيامدها - شهرستانى، سيد على؛ مترجم سيد هادي حسيني - الصفحة ١٥٨ - موضع گيرى ابوبكر و عمر در برابر اين دو شيوه

اين امر براى همگان معلوم و آشكار است، چگونه ممكن است پس از اين كار، آن حضرت سرزنش شود؟! خدا بسى برتر است از آنچه ظالمان بر زبان مى‌آورند.

صواب اين است كه اين آيه در تهديد كسانى نازل شده كه تاختن به قافله تجارتى قريش را دوست مى‌داشتند (نه جهاد را) خداى متعال حكايت را چنين باز مى‌گويد:

وَ إِذْ يَعِدُكُمُ اللَّهُ إِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ أَنَّها لَكُمْ وَ تَوَدُّونَ أَنَّ غَيْرَ ذاتِ الشَّوْكَةِ تَكُونُ لَكُمْ وَ يُرِيدُ اللَّهُ أَنْ يُحِقَّ الْحَقَّ بِكَلِماتِهِ وَ يَقْطَعَ دابِرَ الْكافِرِينَ‌[١]؛

[به ياد آوريد] هنگامى كه خدا يكى از دو دسته [كاروان تجارتى قريش يا سپاهيان ابو سفيان‌] را برايتان وعده داد، و شما دسته بى‌سلاح را دوست مى‌داشتيد؛ و خدا مى‌خواست- با كلمات خود- حق را استوار سازد و كافران را ريشه‌كن سازد. پيامبر صلى الله عليه و آله از اصحاب نظر خواست و گفت: قريش بى‌باكانه بيرون آمده‌اند! نظرتان چيست؟ [يورش بر] كاروان را مى‌پسنديد يا جهاد را؟

گفتند: [غارت‌] كاروان براى ما از نبرد با دشمن، دوست داشتنى‌تر است! و آن‌گاه كه ديدند پيامبر بر جنگ اصرار دارد، بعضى‌شان گفتند: چرا هنگام خروج از جنگ سخن نگفتى تا براى آن آماده شويم؟ ما براى [چپاول‌] كاروان آمده‌ايم نه كارزار!

با اين سخن چهره پيامبر برافروخت و خدا اين آيه را فرستاد:

كَما أَخْرَجَكَ رَبُّكَ مِنْ بَيْتِكَ بِالْحَقِّ وَ إِنَّ فَرِيقاً مِنَ الْمُؤْمِنِينَ لَكارِهُونَ* يُجادِلُونَكَ فِي الْحَقِّ بَعْدَ ما تَبَيَّنَ كَأَنَّما يُساقُونَ إِلَى الْمَوْتِ وَ هُمْ يَنْظُرُونَ‌[٢]؛

[١] . انفال/ ٧.

[٢] . انفال/ ٥- ٦.