تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٣٨١ - مسئله دوم - آيا شفاعت با توحيد خالص منافات دارد ؟

مسئله دوم - آيا شفاعت با توحيد خالص منافات دارد ؟
متأسفانه تصوراتى از اين قبيل كه خدا موجوديست در پشت پردهء طبيعت نشسته و فرمانروايى مطلق هستى را به دست گرفته و مردم هم بايد آن نقطهء مشخص پشت پردهء طبيعت را پيدا كرده و آن را بپرستند و در غير اين صورت مشرك مى شوند ، نه تنها در دهان عاميان ، بلكه در كتابها به وسيلهء چشمگيران جوامع هم نوشته مى شود كلمهء توحيد در تمام كتابهاى مربوط طنين انداز است ، ولى به جاى بحث توحيد اغلب عينك مخصوص خود را تفسير مى كنند ، خدا كند در اين حساسترين مسئله بشرى غرض ورزى و خود نمايى در كار نباشد .
بهر حال توحيد پاك خداوند بزرگ بالاتر از آنست كه بتواند عينكهاى محدود و تفكرات مخلوط به خيالات ما آن را تفسير كند . براى كسى كه مى خواهد در بارهء توحيد ذاتى و صفاتى و افعالى خداوند ذو الجلال به تفكر بپردازد ، ضرورىترين مسئله‌اى را كه بايد مورد دقت قرار بدهد ، اين است كه آيات شريفهء قرآن مجيد را در عين حال كه نظم و قانون علت و معلول را با انواع گوناگون مطرح كرده و مى گويد : « اين از آن است » در عين حال آيات فراوان ديگرى صراحتا تمام حركات و نمودها را به خود نسبت داده مى گويد : « اين از من است « توضيح اين كه در موردى مى گويد :
« وَتَرَى اَلأَرْضَ هامِدَةً فَإِذا أَنْزَلْنا عَلَيْهَا اَلْماءَ اِهْتَزَّتْ وَرَبَتْ وَأَنْبَتَتْ مِنْ كُلِّ زَوْجٍ بَهِيجٍ ٢٢ : ٥ . » [١] ( زمين را مى بينى كه جامد و خشك است ، وقتى كه آب براى آن فرستاديم بحركت و جنبش در مى آيد و سر مى كشد و هر گونه مثبت و منفى شاداب را مى روياند ) در اين آيه حركت و سر كشيدن و رويانيدن را به خود زمين به وسيلهء باران نسبت داده است .
در آيهء ديگرى مانند :

[١] سوره الحج ، آيهء ٥ . .