تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٥٠٥ - شنيدن دقوقى در ميان نماز افغان اهل كشتى را در غرق شدن

روايت
دريغا ، بشر طعم سجده را موقعى مى چشد كه از معبد الهى در حال بيرون رفتن است


((٢١٩٨)) كارها ز آغاز از غيب است و سر عاقل اول ديد و آخر آن مُصر
((٢١٩٩)) اولش پوشيده باشد آخران عاقل و جاهل ببيند در عيان
((٢٢٠٠)) گر نبينى واقعهء غيب اى عنود حزم را سيلاب كى اندر ربود
روايت عن امير المؤمنين عليه السلام :
« اول راى العاقل آخر راى الجاهل . » (١) ( آغاز راى خردمند ، پايان راى نادان است . )

((٢١٨٣)) دستها در نوحه بر سر مى زدند كافر و ملحد همه مخلص شدند
((٢١٨٤)) با خدا با صد تضرع آن زمان عهدها و نذرها كرده به جان
((٢١٨٥)) سر برهنه در سجود آنها كه هيچ رويشان قبله نديد از پيچ پيچ
دريغا ، بشر طعم سجده را موقعى مى چشد كه از معبد الهى در حال بيرون رفتن است چون در بارهء موضوع مرگ در يكى از مجلدات آينده مشروحا بحث خواهيم كرد ، لذا در اين جا تنها به بيان شيواى ويكتور هوگو : كه ترسيم فوق العاده جالبى را در غرق شدن كشتى گروهى كشتى نشينان صورت داده است ، قناعت مى كنيم : در آن كشتى كه عده‌اى از افراد مختلف نشسته بودند ، يك نفر استاد دانشگاه آكسفورد هم وجود داشت .
وقتى كه كشتى به ورطهء مرگبار گرداب مى رسد ، ناخدا بطرف آن استاد پيش مى آيد » ناخدا سلام كرد ، ولى اين پير مرد كه رداى استادان دانشگاه آكسفورد

(١) شرح نهج البلاغه ، ج ٤ ص ٥٤٨ . .