تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٤٤٠ - تفسير ابيات

دارد به تنگناى و انقباض هم نيازمند است . اين تنگناى و انقباض و حتى تغيير مسيرهاى محاسبه شدهء مورد تمايل ، به قول استاد معظم آقاى شيخ بهاء الدين محلاتى : نه تنها براى درك ملايمات و يا براى تحقيق بخشيدن به خيرات بيشتر و مصالح عالى تر سر راه انسانى را مى گيرد ، بلكه خود پديده هاى ناملايم مانند قطب منفى يك جريان مركب از دو قطب مثبت و منفى است كه مجموعا يك محصول مانند روشنايى برق را ايجاد مى نمايد . شايد فرموده ى خداوند در آيهء .
« وَبَشِّرِ اَلصَّابِرِينَ اَلَّذِينَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قالُوا إِنَّا لِلَّه وَإِنَّا إِلَيْه راجِعُونَ ٢ : ١٥٥ - ١٥٦ . » [١] ( و برد باران را بشارت بده ، آنان كسانى هستند كه وقتى مصيبتى به آنان وارد شود ، مى گويند : ما از آن خدا و برگشت ما به سوى اوست ) همين معناى عالى را گوشزد مى كند و مى گويد : شكيبايان در مقابل شرور و ناملايمات نه تنها تحمل مى كنند و خلاف رضاى الهى چيزى بزبان نمى آورند ، بلكه آنان مى دانند كه در گذرگاه كوى الهى مصايب و محروميتها و شكنجه ها از يك طرف ، و لذايذ و خوشىها و موفقيتها از طرف ديگر مانند پاى راست و پاى چپ است كه حركت آن دو در موقع گام برداشتن براى عبور از گذر گاه بىكسان ضرورت دارد .
تفسير ابيات اى مرد كريم ، از كليم الله موسى بياموز و ببين كه اشتياق خود را چگونه ابراز مى كند . با آن همه جاه و مقام پيغمبرى مى گويد : من از خود بينى بيزار و در جستجوى خضرم .
اى موسى عزيز ، تو قوم خود را رها كرده و به دنبال انسان نيكويى ، سر گشته و مشتاق حركت مى كنى ؟ تو كه كيقباد وجودى ، و از خوف و رجا رهايى پيدا

[١] سوره البقرة ، آيهء ١٥٠ . .