تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٣٨٧ - مسئله پنجم - آيا شفاعت باعث جرئت تبه كاران مى شود ؟

از جملهء روايات عالم تسنن :
١ - عبد الرحمن بن عوف عن النَّبىّ صلى الله عليه و آله شفاعتى يوم القيامة حق فمن لم يومن بها لم يكن من اهلها » [١] ( عبد الرحمن بن عوف از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نقل مى كند كه آن حضرت فرمود : شفاعت من در روز قيامت حق است ، هر كس به شفاعت من ايمان نداشته باشد ، شايستهء آن نخواهد بود ) بدان جهت كه اين روايت از متجاوز از ده صحابه نقل شده است ، لذا به قول سيوطى متواتر گفته مى شود .
٢ - « شفاعتى لأهل الكبائر من امتى » [٢] ( پيامبر فرمود : شفاعت من براى كسانى از امت من است كه مرتكب گناه كبيره شده‌اند ) .
خلاصه از نظر روايات هم شفاعت تقريبا مسلم و مورد قبول اكثريت قريب به اتفاق فرق اسلامى است .
مسئله پنجم - آيا شفاعت باعث جرئت تبه كاران مى شود ؟
اين يك اعتراض عاميانه است كه مى گويند : اگر شفاعت صحيح باشد ، همهء مردم باميد شفاعت مرتكب گناه مى شوند و وظايف و تكاليف الهى را پشت سر ميندازند اين اعتراض بهيچ وجه صحيح نيست ، زيرا اولا هيچ كس در امكان و محبوبيت توبه و باز گشت به سوى خدا اعتراضى ندارد .
آيات فراوانى مى گويد : هر كس كه توبه كند ، خدا توبه او را مى پذيرد و روح او را از آلودگىها تصفيه مى نمايد .
آيا پديدهء توبه مردم را به تكليف بىاعتنا مى سازد ؟ و اگر چنين است چگونه

[١] الجامع الصغير سيوطى ، ج ٢ ص ٧٨ و المعجم ابن منيع به نقل از سيوطى در همين مدرك . .
[٢] مستدرك حاكم ، ج ١ ص ٦٩ . .