دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧ - ٨/ ١ دعاى امام، پيش از نبرد

فصل هشتم

نبرد

٨/ ١

دعاى امام، پيش از نبرد

٢٤٦٣. تاريخ الطبرى به نقل از زيد بن وَهْب جهنى: در صبحگاه چهارشنبه، على ٧ به سوى ايشان تاخت و به ميدانشان شتافت و گفت: «بار خدايا! اى پروردگار آسمان برافراشته نگاهداشته در هم پيچيده، كه آن را كاستى‌گاهِ شب و روز كردى و گذرگاه مِهر و ماه نمودى و جاى فرودِ ستارگان ساختى و ساكنانش را دسته‌اى از فرشتگان گردانيدى كه از عبادت، خسته و آزرده نمى‌شوند! اى پروردگار اين زمين كه آن را قرارگاه مردم و حشرات و چارپايان و آفريدگان بزرگِ بى شمارت، از پيدا و پنهان، ساخته‌اى!

اى پروردگار آن كِشتى كه به سودِ مردم، در دريا روان است! اى پروردگار ابرى كه ميان آسمان و زمين رام گشته است! اى پروردگار درياى لبريز كه جهان را در بر دارد! اى پروردگار كوه‌هاى استوار كه آنها را لنگرهاى زمين و توشه [گاه‌] هاى آفريدگان قرار دادى! اگر ما را بر دشمنمان چيره كردى، از تجاوز دورمان دار و بر حق استوارمان گردان؛ و اگر ايشان را بر ما پيروز كردى، مرا شهادت نصيب فرما و باقى‌مانده يارانم را از فتنه نگاه دار!».