دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٩ - ٨/ ١ دعاى امام، پيش از نبرد

[در البداية و النهاية افزوده شده است:] سپس على ٧ پيش تاخت، در حالى كه خود همراه اهل مدينه در قلب سپاه بود و آن روز، جناح راست را عبد اللّه بن بديل، جناح چپ را عبد اللّه بن عبّاس و [دسته‌] قاريان را عمّار بن ياسر و قيس بن سعد فرماندهى مى‌كردند و سپاهيان زير پرچم ايشان بودند. پس على ٧، آنان را به سوى سپاهِ [معاويه‌] به انبوهى پيش بُرد.

٢٤٦٤. امام على ٧ در نبرد صِفّين: بار خدايا! به سوى تو چشم‌ها فراز آمده، دست‌ها گشوده شده، گام‌ها به پويه درافتاده، زبان‌ها فراخوان گشته، دل‌ها كشيده شده و داورىِ كارها به تو واگذار گشته است. پس ميان ما و ايشان به حق داورى كن، كه تو بهترينِ داورانى!

بار خدايا! نزد تو شكايت مى‌آوريم از نبودن پيامبرمان، اندكىِ شمارمان، بسيارىِ دشمنمان، پراكندگىِ گرايش‌هايمان، دشوارىِ روزگار، و پيدايش فتنه‌ها! ما را مدد فرماى به پيروزىِ شتابنده و نصرتى كه با آن، حكومت حق را شُكوه و چيرگى مى‌بخشى.

٢٤٦٥. امام على ٧ در دعايش به هنگام آغاز جنگ صِفّين و پيش راندنِ پرچم‌ها: «به نام خداوند بخشنده مهربان. هيچ نيرو و توانى نيست، مگر با اتّكا به خداوند والاى بزرگ! بار خدايا! تنها تو را مى‌پرستيم و تنها از تو يارى مى‌جوييم. اى خدا، اى رحمان، اى رحيم، اى يكتا، اى بى نيازِ نيازبرآور، اى معبودِ محمّد! به سويت گام‌ها در پويه، دل‌ها كشيده شده، ديدگان خيره، گردن‌ها افراشته، نيازها طلبيده، و دست‌ها برآورده شده‌اند. بار خدايا! ميان ما و دشمن ما به حق داورى كن، كه تو بهترينِ داورانى!».

سپس سه بار گفت: «لا إله إلّا اللّه و اللّه اكبر!».