دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٢٥ - ١/ ١ تصميم بر پيكار با معاويه پس از فراغت از فتنه خوارج

فصل يكم

نافرمانى سپاه‌

١/ ١

تصميم بر پيكار با معاويه پس از فراغت از فتنه خوارج‌

٢٧٤٨. تاريخ الطبرى به نقل از ابو درداء: على ٧ پس از آن‌كه از نبرد با نهروانيان آسود، خداوند را حمد و ثنا گفت، سپس فرمود: «خداوند به شما نيكى كرد ويارى‌تان كرده، قدرتتان بخشيد. پس هرچه زودتر، به سوى دشمنتان بشتابيد».

گفتند: اى امير مؤمنان! تيرهايمان تمام شده، شمشيرهايمان كُند گشته و پيكانِ نيزه‌هايمان درآمده و بيشتر آنها شكسته است. ما را به شهرمان برگردان، تا با بهترين ساز و برگ، آماده شويم. شايد امير مؤمنان به جاى آنان كه از ما كشته شده‌اند، نيرو و نفرات ما را بيفزايد، كه در اين صورت با دشمنمان بهتر مى‌توانيم برخورد كنيم.

آن كه اين سخن را گفت، اشعث بن قيس بود.

امام ٧ آمد تا در نُخَيله‌[١] فرود آمد. مردم را فرمان داد تا در سپاه و اردوگاه خود بمانند و خود را براى جهادْ آماده سازند و با زنان و فرزندانشان كم‌تر ديدار كنند تا به‌سوى دشمن حركت نمايند.

چند روز آن‌جا ماندند و سپس به تدريج از لشكرگاه خود گريختند و جز گروهى انگشت‌شمار از چهره‌هاى برجسته، همه وارد شهر شدند و اردوگاه خالى شد. امام ٧‌

[١]. نام محلّى نزديك كوفه به سمت شام، كه امام على ٧ در آن‌جا اردو زد( معجم البلدان: ج ٥ ص ٢٧٨).