دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٥٥ - ٢/ ٤ هشدار دادن درباره سلطه جوان ثقفى(حجاج)

جُندَب، پس از آن هرگاه حادثه ناگوارى مى‌ديد، سخن امام را ياد مى‌كرد كه: «خداوند جز ستمگر را از عنايت خويش دور نمى‌سازد».

٢/ ٤

هشدار دادن درباره سلطه جوانِ ثقفى (حَجّاج)

٢٧٥٨. امام على ٧ در سخنى كه ياران خويش را بِدان نصيحت مى‌كرد: اگر شما هم مثل من مى‌دانستيد آنچه را كه من مى‌دانم و از شما پنهان است، سر به صحراها مى‌نهاديد و بر كارهاى خويش مى‌گريستيد و خود را مى‌زديد و اموال خويش را بى‌نگهبان و مراقب رها مى‌كرديد و هركس در فكر خود بود و به ديگرى توجّهى نداشت. ليكن آنچه را به يادتان آوردند، فراموش كرديد و از آنچه هشدارتان دادند، ايمن شديد. فكرتان را باختيد و كارتان از هم گسيخت.

دوست داشتم كه خدا ميان من و شما جدايى افكنَد و مرا به كسى ملحق سازد كه از شما به من سزاوارتر است؛ به خدا سوگند، [آنان‌] قومى بودند كه فكرشان خجسته و حلمشان افزون بود. حقگويانى كه ستم را وا نهادند، بر راه حق استوار ماندند [و شهيد شدند]، بر راهِ روشن تاختند و به سرانجامى ابدى و كرامتى گوارا دست يافتند.

آگاه باشيد كه به خدا سوگند، جوان مغرور و ستمگر قبيله ثقيف‌[١] بر شما مسلّط خواهد شد، اموالتان را خواهد خورد و چربى‌هاى شما را آب خواهد كرد. اى ابو وَذَحه [مردِ سوسكى‌][٢]! بس كن.

[١]. مقصود امام ٧ حَجّاج بن يوسف ثقفى است.

[٢]. حجّاج، داستانى دارد با خنفساء( سوسك) كه در كتاب‌ها نوشته‌اند. حضرت در اين جمله پيشگويانه، اشاره به آن ماجرا قبل از وقوعش فرموده است.( م)