دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٣٧ - ٢/ ١ ترساندن از چيرگى شاميان

فصل دوم

هشدار امام به يارانش درباره فرجام نافرمانى‌

٢/ ١

ترساندن از چيرگى شاميان‌

٢٧٥٣. امام على ٧ در سخنى كه درباره ياران خويش فرمود: «هلا! سوگند به آن كه جانم در دست اوست، اين گروه بر شما چيره خواهند شد؛ نه بدان جهت كه آنان نسبت به حق، از شما شايسته‌ترند؛ بلكه به‌خاطر شتابشان به‌سوى باطلِ پيشوايشان و كُندى شما از حقّ من. به يقين، همه امّت‌ها از ستم حاكمانشان مى‌ترسند، و من از ستم زير دستان خود بيمناكم!

شما را به جهاد برانگيختم، نكوچيديد. پيام به گوشتان رساندم، نشنيديد. آشكار و نهانْ شما را فرا خواندم، پاسخ نداديد. نصيحتتان كردم، نپذيرفتيد. آيا شما شاهدانى همچون غايبان و بردگانى همچون خواجگانيد؟

حكمت‌ها را بر شما بازمى‌خوانم، از آنها مى‌گريزيد، با موعظه‌اى رسا، پندتان مى‌دهم، از آن مى‌پراكنيد. به پيكار با تجاوزگران‌فرا مى‌خوانمتان، هنوز سخنم‌به‌پايان نرسيده، مى‌بينم كه همچون مردم سبا[١] پراكنده شده، به مجالس خود بازمى‌گرديد و يكديگر را با پندهايتان فريب مى‌دهيد. بامدادان، شما را راست مى‌گردانم، شب مانندِ كمان خميده به سويم برمى‌گرديد. هم راست كننده [و پند دهنده‌] ناتوان گشته است، هم راست شونده به ستوه آمده است.

[١]. مردم سبا، مثلى است كه براى پراكنده‌شدگان به كار مى‌برند. اساس اين مثل، برگرفته از آيه« وَ مَزَّقْنَهُمْ كُلَّ مُمَزَّقٍ» است كه شرح پراكندگىِ مردم سبا را بيان مى‌كند( ر. ك: شرح نهج البلاغة: ج ٧ ص ٧٤).