دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٤٧ - ١/ ٣ روايات عايشه درباره خوارج

عايشه آهى از نهاد بركشيد (يا نفسى [از سر ناراحتى‌] كشيد) و گفت: «آن كه گواهى را بپوشانَد، همراهِ كسى است كه گواهى نادرست دهد. [پس من كتمان نمى‌كنم و مى‌گويم:] از پيامبر خدا شنيدم كه فرمود: «اين گروه را بهترينِ امّتم مى‌كشد».

٢٦٤٠. شرح نهج البلاغة به نقل از مسروق: آن‌گاه كه عايشه شنيد على ٧ ذو ثُدَيّه را كشته، به مسروق گفت: خداوند، عمرو بن عاص را بكشد! او به من نوشت كه ذو ثُدَيّه را در اسكندريه كشته است. هَلا كه او نمى‌تواند مرا از آنچه در دل دارم، باز دارد تا بگويم كه از پيامبر خدا شنيدم كه فرمود: «ذو ثُدَيّه را بهترينِ امّتم پس از من، مى‌كشد».

٢٦٤١. شرح نهج البلاغة به نقل از مسروق: عايشه مرا گفت: تو از فرزندان من و از محبوب‌ترينِ ايشان نزد منى. آيا از آن ناقصْ دست (ذو ثُدَيّه) خبرى دارى؟

گفتم: آرى؛ على بن ابى طالب او را بر كناره نهرى كشت. بالا دست آن، نهرِ تامرّا و فرو دستش نهروان نام دارد، ميان لخاقيق‌[١] و طرفاء.[٢]

عايشه گفت: براى من گواهانى بر اين خبر بياور.

پس مردانى را آوردم و ايشان نزد وى، اين خبر را گواهى دادند.

سپس به عايشه گفتم: به حقّ صاحب اين مزار (پيامبر ٦) از تو مى‌خواهم كه بگويى درباره اينان (خوارج) از پيامبر خدا چه شنيدى؟

عايشه گفت: آرى. از او شنيدم كه فرمود: «ايشان، بدترينِ مردم و بدترينِ موجودات هستند؛ و بهترينِ مردم و بهترين آفريدگان و آن كه جايگاهش از همه امّت به خداوند نزديك‌تر است، آنان را مى‌كشد».

[١]. به معناى« درّه‌ها و شكاف‌هاى زمين»، نام ناحيه‌اى است در نزديك نهروان.

[٢]. به معناى« درختان گز»، نام آبادى‌اى است در نزديك نهروان.