دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٩١ - ٤/ ٩ يزيد بن حجيه

٤/ ٨

نعمان بن عجلان‌

٢٧٨٨. تاريخ اليعقوبى به نقل از ابو خالد والبى: به على ٧ خبر رسيد كه نعمان بن عجلان، مال و خراج بحرين را برده است. اين نامه را به وى نوشت:

«امّا بعد؛ همانا كسى كه امانت را سبُك شمارد و تمايل به خيانت داشته باشد و خود و دين خود را منزّه ندارد، در دنيا به خويشتن خلل وارد ساخته است و آنچه در آينده (قيامت) او را فرا خواهد گرفت، تلخ‌تر، ماندگارتر، شقاوت‌بارتر و طولانى‌تر است. از خدا بترس! تو از خاندانى شايسته‌اى. پس همان‌گونه باش كه بر تو گمان مى‌رود. اگر آنچه از تو به من خبر رسيده درست باشد، برگرد. رأى مرا درباره خود دگرگون مساز و حساب خراج را پاكيزه كن، سپس برايم بنويس، تا نظر و فرمانم به تو برسد، إن شاء اللّه!».

چون نامه امام على ٧ به او رسيد و دانست كه آن حضرت از بردن مال آگاه شده است، به معاويه پيوست.

٤/ ٩

يزيد بن حجيّه‌

وى از ياران على ٧ بود و در جنگ‌هاى آن حضرت در ركابش بود و امام ٧ او را يكى از شاهدان در ماجراى حكميّت قرار داد.