دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٤٣ - ١/ ٢ خبر دادن پيامبر از ويژگىهاى خوارج و سرنوشت آنها

كردار؛ قرآن را قرائت مى‌كنند و [امّا اين قرائت‌] از استخوان گردنشان در نمى‌گذرد؛ از دين تجاوز مى‌كنند، همان سان كه تير از هدف مى‌گذرد، و باز نمى‌گردند، مگر آن‌گاه كه تير به شكاف سرِ پيكان باز گردد [كه مُحال است‌]. آنان، بدترينِ مردم و بدترينِ موجودات‌اند. خوشا به حال آن كس كه ايشان را بكُشد و آنان او را بكشند. آنها به كتاب خدا فرا مى‌خوانند و هيچ بهره‌اى از آن ندارند. هر كه با ايشان نبرد كند، بيش از آنان سزاوار پيوند با خداست».

گفتند: اى پيامبر خدا! نشانه ظاهرى ايشان چيست؟

فرمود: «سر تراشيدن».

٢٦٣٤. پيامبر خدا ٦: در آينده، گروهى مى‌آيند كه تازه سال‌اند و كم خِرَد؛ بهترين گفته‌هاى مردم را مى‌گويند، از اسلام خارج مى‌شوند، همان سان كه تير از هدف بيرون مى‌آيد و ايمانشان از گلوهاشان فراتر نمى‌رود. پس هر جا ايشان را يافتيد، بكُشيدشان، كه براى كشنده آنان در آخرت، پاداشى است».

٢٦٣٥. المستدرك على الصّحيحين به نقل از انَس: همانا پيامبر ٦ فرمود: «زود است كه در امّتم اختلاف و پراكندگى پديد آيد؛ و زود است كه گروهى بيايند كه از آنان خوشتان مى‌آيد؛ بلكه خودشان نيز از خويشتن خوششان مى‌آيد. همانا كسى ايشان را مى‌كشد كه به خدا نزديك‌تر از آنان است. [آنان‌] خوب سخن مى‌گويند و بد عمل مى‌كنند؛ به سوى خدا فرا مى‌خوانند و هيچ بهره‌اى از خدا ندارند. هر گاه ايشان را ديديد، بكشيدشان!».

گفتند: اى پيامبر خدا! ايشان را براى ما وصف كن.

فرمود: «نشانه‌شان سر تراشى و تسبيت است؛ يعنى موى سرشان را از بيخ مى‌زنند» (و «تَسبيت» همان از بيخ زدن موى است).