دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٤٥ - ٢/ ٢ هشدار دادن درباره دوزخ دنيا

اى كوفيان! شما همچون آن زن حامله‌ايد كه جنين خود را سقط كرده و شوهر و سرپرستش مرده و بيوگى‌اش به درازا كشيده است و دورترين خويشاوندانش وارث او شده‌اند!

سوگند به آن كه دانه را شكافت و انسان را آفريد، در پى شما، يكْ‌چشمِ فرومايه‌اى‌[١] خواهد آمد، دوزخِ دنيا، كه هيچ‌كس را باقى و رها نخواهد گذاشت و پس از او مردى درنده و گزنده، ثروت‌اندوز و بخيل‌[٢] بر شما مسلّط خواهد شد. سپس عدّه‌اى از بنى‌اميّه، يكى پس از ديگرى حكومت را به ارث خواهند برد كه هرگز آخرى مهربان‌تر از اوّلى نسبت به شما نيست، بجز يك نفر.[٣]

بلايى است حتمى كه خدا براى اين امّت رقم زده است. نيكان شما را مى‌كشند و فرومايگان شما را به بردگى مى‌گيرند و گنجينه‌ها و ذخيره‌هايتان را از درون سراپرده‌هايتان بيرون مى‌كشند. اين گرفتارى، بهاى سنگين تباه ساختن‌كارها و اصلاح خود و دينتان‌است كه داشته‌ايد.

اى كوفيان! شما را از حوادث آينده پيش از آن كه رخ دهد، آگاه مى‌كنم، تا به هوش آييد و ديگرانى را هم كه اهل پند گرفتن و عبرت‌آموزى‌اند، بيم دهيد. گويا مى‌بينم كه مى‌گوييد: «على دروغ مى‌گويد»! همچنان كه قريش، به پيامبرشان و به سرورشان پيامبر رحمت محمّد بن عبد اللّه، حبيب خدا گفتند. واى بر شما! من بر كه دروغ مى‌بندم؟ بر خدا؟! من كه نخستين كسى هستم كه او را پرستيد و به يكتايى او شهادت داد. بر پيامبر خدا؟! من كه نخستين ايمان آورنده و تصديق كننده و ياور او بودم. بلكه اين سخنى فريبنده و مكّارانه است كه از آن بى‌خبريد.

سوگند به آن كه دانه را شكافت و انسان را آفريد، «خبر آن را پس از مدّتى خواهيد دانست» و اين، زمانى است كه جهلتان شما را به آن سرنوشت بگرداند و آن گاه ديگر علم شما برايتان سودى نخواهد داشت.

[١]. مقصود امام ٧ حَجّاج بن يوسف است.( م)

[٢]. مقصود، هِشام بن عبد الملك است.( م)

[٣]. مقصود، عمر بن عبد العزيز است.( م)