دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٩ - ٩/ ٢ شهادت عبد الله بن بديل

شتابان گريختند.

على ٧ به سهل بن حُنَيف فرمان داد تا با افرادش از اهل مدينه پيش رود. دسته‌هايى انبوه از سپاه شام به رويارويىِ ايشان آمدند و بر آنان حمله بردند تا ايشان را به جناح راست عقب راندند. در جناح راست تا قلب سپاه، كه قرارگاه على ٧ بود، اهل يمن قرار داشتند. چون جناح راست از هم گسيختند، دامنه گريز تا [قرارگاه‌] على ٧ كشيده شد. پس وى آهسته آهسته به سوى جناح چپ رفت. در آن جناح، اهل مُضَر در مقابل او، از هم گسيختند و [تنها] قبيله ربيعه پايدار ماندند.

٢٤٩٠. تاريخ الطبرى به نقل از فُضَيل بن خديج، غلامِ اشتر، آن‌گاه كه اشتر، شاميان را از عبد اللّه بن بديل و يارانش پراكند و آنان دانستند كه على ٧ زنده و سر حال است و حالش خوب و در جناح چپ جاى دارد: عبد اللّه بن بديل به يارانش گفت: بايد پيشروى كنيم. اشتر به وى پيغام داد: چنين نكن! همراه يارانت بمان و نبرد كن. اين، براى ايشان بهتر است و تو و يارانت را به سلامت مى‌دارد.

امّا عبد اللّه نپذيرفت و همچنان به سوى معاويه پيشروى كرد. پيرامون او [مردانى‌] همچون كوه بودند و او خود، دو شمشير در دست داشت. پس پيشاپيشِ يارانش به حركت درآمد و هر كه را [از سپاه شام‌] به وى نزديك مى‌شد، با ضربه‌اى هلاك مى‌كرد تا آن كه هفت تن را [به اين منوال‌] كُشت.

هنگامى كه به معاويه نزديك شد، سپاه شام از هر سو به جانب وى يورش آوردند. او و جمعى از يارانش در محاصره قرار گرفتند. آن‌گاه، وى چندان جنگيد كه كشته شد و گروهى از يارانش [نيز] كشته شدند و جمعى ديگر، زخم برداشته، گريختند.

اشتر، ابن جمهان جُعْفى را گسيل كرد و او بر شاميانى كه در تعقيب يارانِ نجات يافته ابن بديل بودند، يورش آورد، چندان كه ايشان رهايى يافته، به اشتر پيوستند.