دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٨٣ - ٣/ ١ آغاز گسستگى
فصل سوم
حركت مارقين به سوى نهروان[١]
٣/ ١
آغازِ گسستگى
٢٦٦٥. تاريخ الطبرى به نقل از عمارة بن ربيعه، در بيان ويژگىهاى سپاه امام ٧: ايشان همراه على ٧ به سوى صِفّين روان شدند، حال آن كه به هم مهر و دوستى مىورزيدند؛ و در حالى بازگشتند كه به يكديگر خشم و دشمنى ابراز مىكردند. هنوز در اردوگاه خويش به صفّين بودند كه ماجراى داورى ميانشان پراكنده شد و در حالى روى در مسير نهادند كه در طول راه با هم جدال مىكردند و يكديگر را دشنام مىدادند و با تازيانهبر هم ضربه مىزدند.
خوارج مىگفتند: اى دشمنان خدا! در كار خداى عز و جل به سازش و داورى تن داديد.
ديگران مىگفتند: شما از امام ما گسستيد و جماعتمان را پراكنديد.
چون على ٧ به كوفه درآمد، اينان با وى در نيامدند و به حَروراء رفتند و دوازده هزار تن از ايشان در آنجا فرود آمدند و منادىشان ندا در داد: پيشواى جنگ، شَبَث بن رِبعى تميمى و پيشواى نماز، عبد اللّه بن كَوّاء يَشكُرى است و پس از پيروزى، امر خلافت به شورا برگزار مىشود و بيعت، از آنِ خداى عز و جل و [كار بر پايه] امر به معروف و نهى از منكر است.
[١]. براى آگاهى بيشتر درباره اين فصل، به نقشه پايان كتاب مراجعه شود.