دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٤١ - ١/ ٢ خبر دادن پيامبر از ويژگىهاى خوارج و سرنوشت آنها

٢٦٢٨. صحيح مسلم به نقل از ابو سعيد خُدْرى: پيامبر ٦ از گروهى ياد آورد كه در امّت او از مردم كناره مى‌گيرند و نشانه ظاهرى‌شان سر تراشيدن است. ايشان بدترينِ مردم (يا از بدترينِ مردم) هستند و نزديك‌ترينِ دو گروه به حق، آنان را مى‌كُشد.

٢٦٢٩. صحيح مسلم به نقل از ابوذر: پيامبر خدا فرمود: «همانا پس از من، از امّتم (يا: به زودى، پس از من، از امّتم) گروهى خواهند بود كه قرآن را قرائت مى‌كنند و [امّا اين قرائت‌] از گلوهاشان در نمى‌گذرد؛ و از دين بيرون مى‌روند همانند بيرون شدنِ تير از هدف، و ديگر به دين باز نمى‌گردند. آنان، بدترينِ مردم و بدترينِ موجودات‌اند».

٢٦٣٠. پيامبر خدا ٦: گروهى از مردم [از دين‌] كناره مى‌گيرند و بيرون مى‌روند. پس سزاوارترِ دو طايفه‌[١] به حق، ايشان را مى‌كشد.

٢٦٣١. پيامبر خدا ٦: در امّتم دو گروه بروز خواهند كرد و از ميان آن دو، دسته‌اى بيرون مى‌روند؛ سزاوارترِ آن دو گروه به حق، اين دسته را مى‌كشد.

٢٦٣٢. پيامبر خدا ٦: هنگام اختلاف مردم، دسته‌اى [از دين‌] بيرون مى‌روند. نزديك‌ترِ آن دو گروه [اختلاف كننده‌] به حق، ايشان را مى‌كشد.

٢٦٣٣. سنن أبى داوود به نقل از ابو سعيد خُدْرى و انَس بن مالك از پيامبرخدا ٦: «زود است كه در امّتم اختلاف و پراكندگى پديد آيد؛ گروهى كه خوبْ گفتارند و بد

[١]. مقصود از دو طايفه، دو طرف درگير در جنگ صِفّين است.