دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٧٧ - ١٤/ ٩ گفتار امام پس از دريافت خبر داوران

سپس شاميان در پى ابو موسى برآمدند؛ [ولى‌] او بر مَركَب خويش بر نشست و به سوى مكّه رهسپار گشت.

ابن عبّاس گفت: خدا رأى ابو موسى را زشت سازد! او را هشدار دادم و امرش كردم كه عقل خويش به كار بندد؛ امّا چنين نكرد.

و ابوموسى مى‌گفت: ابن عبّاس مرا از حيله‌گرى اين مرد فاسق برحذر داشت؛ ولى من به وى اطمينان كردم و گمان بردم او هيچ چيز را بر خيرخواهى براى امّت ترجيح نمى‌دهد.

پس عمرو و شاميان به سوى معاويه رهسپار گشتند و او را به خلافت، سلام دادند. ابن عبّاس و شُرَيح بن هانى نيز نزد على ٧ بازگشتند.

٢٦٢٣. تاريخ اليعقوبى: مردم ندا در دادند: به خدا سوگند، دو داور به چيزى جز آنچه در قرآن است، حكم كردند؛ امّا جز اين بر ايشان شرط شده بود. سپس افراد با تازيانه به جان هم افتادند و برخى، موى‌هاى يكديگر را مى‌كشيدند. آن‌گاه پراكنده گشتند.

و خوارج ندا در دادند: دو داور، كافر شدند. حكم، تنها از آنِ خداست!

١٤/ ٩

گفتار امام پس از دريافت خبرِ داوران‌

٢٦٢٤. امام على ٧ برگرفته سخن وى پس از داورى و دريافت خبر داوران: امّا بعد؛ همانا نافرمانى از امر نيكخواهِ مهرورزِ داناىِ كارآزموده، حسرت مى‌زايد و پشيمانى در پى دارد.

من در ماجراى اين داورى، فرمان خويش را به شما دادم و آنچه را در گنجينه‌