و [تدارك‌بخشِ‌] جايگاه‌هايى پاكيزه‌در بهشت‌هاى‌برين ساخته‌است. همو عز و جل فرموده: «همانا خداوند، دوستار كسانى است كه در راهش، صفْ آراسته، نبرد مى‌كنند، گويى بنيانى از سُرب هستند».

پس صف‌هاتان را چون بنيانى سُربى بياراييد، زرهپوشان را پيش گماريد و بى‌زرهان را پشت سر قرار دهيد و دندان‌ها را به هم بفشاريد، كه اين [شيوه‌] براى حفظ سرها از تيغه شمشيرها سودمندتر است. نيزه‌ها را چنان در اختيار گيريد، كه آسان‌تر به حركت درآيد و نگاه‌ها را به زير اندازيد، كه شما را دليرتر مى‌سازد و دل‌ها را آرام‌تر مى‌كند و صداها را فرو بَريد، كه سستى را دورتر مى‌راند و با وقارْ سازگارتر است و پرچم‌هاتان را خَم نكنيد و [از معركه‌] بيرون نبريد و آنها را جز به دليرانتان نسپاريد، كه [افرادِ] بازدارنده شما از پيشامدِ ناگوار، و بردبار به گاهِ فرو باريدن بلاهاى حقيقى، [همين‌] نگاهبانانِ پايدار هستند ...

و بدانيد كه همين نگاهبانان پايدارند كه پرچم‌هاشان را در برگرفته، به خود مى‌فشارند و پيرامون وفرا پشت و پيشاپيشِ آنها سير مى‌كنند و آنها را از دست نمى‌دهند. نه از آنها پس مى‌افتند كه واگذارشان كنند، و نه از آنها پيشى مى‌گيرند كه تنهاشان گذارند.

خداوند رحمت آورَد بر كسى كه با جان خويش، برادرش را يارى كند و حريفش را به برادرش وانگذارد تا هم حريف وى و هم حريف برادرش [بر آن برادر] يكجا يورش برند و از اين رهگذر، سرزنش نصيب خويش سازد و به فرومايگى درافتد.

و چگونه چنين نباشد، حال آن كه آن برادر با دو تن نبرد مى‌كند و او دست از نبرد شسته، حريفش را با برادرش تنها نهاده، خود از وى گريخته، به او مى‌نگرد؟ و هر كه چنين كند، خداوند بر او خشم مى‌گيرد. پس خويشتن را در معرض خشم خداوند عز و جل قرار ندهيد، كه گذارِ شما به سوى خداوند است و همو فرموده است: «اگر از مرگ يا قتل بگريزيد، آن گريز هرگز سودتان نمى‌بخشد و آن‌گاه، جز اندكى، [از زندگى‌] بهره نمى‌گيريد».

سوگند به خدا، اگر از شمشيرهاى دنيا بگريزيد، از شمشيرهاى آخرت نمى‌توانيد گريخت. پس، از پايدارى و راستى مدد جوييد كه پيروزى، تنها در پى پايدارى‌