لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٧٥ - اهل مكه تمتع به جا نمىآورند

جانبى كه شانزده فرسخ باشد و كسى كه بيرونست از اين حد و خانه‌اش تا مكه يا مسجد الحرام زياده از شانزده فرسخ باشد پس نمى‌تواند حجى به جا آورد كه غير حج تمتع باشد و حق سبحانه و تعالى از او قبول نمى‌كند غير حج تمتع را

(و روى ابن بكير عن زرارة قال سمعت ابا جعفر صلوات اللَّه عليه يقول من طاف بالبيت و بالصّفا و المروة احلّ ان احبّ او كره الّا من اعتمر فى عامه ذلك او ساق الهدى و اشعره و قلّده)

و در موثق كالصحيح منقول است كه زراره گفت شنيدم كه حضرت امام محمد باقر مى‌فرمودند كه هر كه طواف خانه كعبه مى‌كند و سعى ميان صفا و مروه مى‌كند محل مى‌شود اگر خواهد محل شدن را و اگر نخواهد مگر كسى كه در آن سال عمره كند يا سياق هدى كرده باشد و او را اشعار و تقليد كرده باشد ظاهرش آنست كه مراد حضرت اين باشد كه حج تمتع صحيح است و حجى كه سنّيان مى‌كنند باطل است هر چند صحيح به جا آوردند باطل است چنانكه در احاديث متواتره وارد شده است كه ايمان شرط است در صحّت جميع عبادات و ليكن غرض آنست كه از اين جهة نيز باطل است و منافات ندارد كه چند مبطل با يكديگر جمع شوند.

و سبب بطلان آنست كه سنّيان چون به مكه مى‌آيند با آن كه اجماع كرده‌اند كه حج تمتع حق است و احاديث متواتره در صحاح خود روايت كرده‌اند كه حج تمتع بهتر است و عمر خطا كرده است و ليكن رعايت مى‌كنند كه هر گاه عمر امام ايشان باشد اگر او بجهنم رود ما نيز با او بجهنم مى‌رويم حتى آن كه در جميع كتب و احاديث و تفاسير ايشان مصرح است‌